— 121 — 



Dont a ra ann aotro d'he goan d'ar vilinn. Friko a ou, kig-sall, rost 

 euz ar béer, zistr ha gwinn iwe. En divez ar pred, pa oa arru tomm ar 

 penno, ar meliner a lâras d'ann aotro : — Ma! aotro, ann holl a oar 

 ez oc'h ur paotr fin, ha koulzgoude ez on kontant da ober ur pari na 

 refet ket ar pez a rinn-me. — Petra eta? — Lâcha ma groeg dira-z- 

 oc'h holl ania, hag hi ressussita are, o c'hoari gant ur violouz am euz 

 aze. — Pari ugent skoed na ri ket se. — Ugent skoed a rinn. — Gwe- 

 lomp eta, eme ann holl. — Hag ar Meliner o kommer ur gontel, o 

 lampad vvar lie vroeg, hag oc'h ober van da droc'ha lie goûk d'ehi. Met 

 na droc'has nemet ur vouellenn leun a wad hen defoa paket en-dro d'he 

 goûk. Ann aotro, pehini na wie ket ann dro, a heuze o welet ar gwad 

 o lampad. Ar Vroeg a gouezas d'ann douar, evel pa vije marw-mik. Ar 

 Meliner a gommer neuze lie violonz, hag a em laka da zoon. Hag ar 

 vroeg da zevel kerkent ha da zansal , evel unan penn-follet. Ma chommas 

 ann aotro da sellet, digor lie c'heno gant-han. — Ro d'in da violonz, a 

 lâras d'ar Miliner, ha me a lezo ar vilinn ganid daou vloaz ewit netra. 

 Setu gret ar marc'had. Hag ann aotro d'ar gèr, gant lie violonz, ha 

 stad en-han. — Ma groeg, a lâre en-han he-unan, o vont, a zo un tammig 



koz, ha mar gallan hi iaouankaad Pa arru er gèr, a kav lie vroeg 



kousket mad en lie gwele. — A zo mad, emehan, evel-se na oufeo netra. 

 Tapout a ra ur gontel er geginn, hag a troe'h he goûk d'ehi. Ha da zoon 

 neuze gant he violouz! Met kaer lien defoa soon, ar vroeg paour na 

 zanse ha na flache ; marw - mik a oa ! — Sota den eo ar Meliner-se ! 

 emehan ; laket an-on da lâcha ma groeg , ha kaer am euz soon , na zeu 

 ket a vuhe en-hi! Rèd eo lien defe ankouet un dra bennag! ec'h an prim 

 da glewet gant-han. Redek a ra d'ar vilinn. 



Pa arruas, a welas ar Meliner en korf lie rochet, ur skourjez gant- 

 han en lie zorn, hag lien o skourjata ur pod-houarn braz a oa en kreiz 

 ar porz, hag ann dour o virwi en-han (a-newe diskennet a oa diwar ann 

 tan). — Chomm a ra da zellet, digor gant-han lie c'heno, hag ankouet 

 he vroeg. — Petra a rez-te aze evel-se, Meliner? — Lakad ar zoubenn 

 da virwi, ma aotro; deut da welet evel ma verw. — la a-vad. Ha gant 

 da skourjez eo a rez d'ehi birwi evel-se? — la sur, aotro; ar c'hoad à zo 

 ker, hag a ve re goustuz d'in. — Gwir a-walc'h a làres. Ro d'in da skourjez, 

 ha* me a lezo ganid ar vilinn daou vloaz-all ewid mann. — Pa eo c'hui 

 eo, aotro, setu-han aze. 



Hag ann aotro d'ar gèr gaut he skourjez; hag o tont, a lâre d'ehan 

 he-unan : — Breman a lakaïn diskar ar c'hoad diwar ma holl douaro , hag 

 am bo kalz a arc'hant ewit-he. — Goerza a ra ar c'hoad holl diwar he 

 zouaro. — Aotro , na euz ken un tanim koad , na keuneud ; penoz a rinn 

 ewit poazet ar boued? — a lâras d'ehan ar gegineres, ur sadorn da noz. 



— Me a oufeo mad penoz ober, kegineres; n'ho pet ket a vorc'hed 

 gant kement-se. 



