602 GesammUUzung 



•tione existit a partibus omnique imperfectione pura atque secreta. 

 Itaque putandum non est absolutum effe velut totum, quocl limitata 

 sui generis comprehendat (quemadmodum quidam putant substan- 

 tiam immenfam effe ipfam reriim univerfitatem), nam quod ex par- 

 tibus constituitur, natura posterius est partibus suis, absolutum 

 vero origo est limitatorum. 



Caeterura absoluto locus est in omni notione vel natura, eo 

 ipfo dum nihil limitans adjectum est. Quemadmodum enim fi con- 

 stitutum fit triangulum existere debere, nulla autem ratio speciem 

 triangLili definiat^ eo ipfo nasci reguläre oportet; ita si cui tribua- 

 tur praesentiae diffusio ponaturque non effe certorum terminorum 

 affignatam rationem, erit immenfam seu ubique; si cui existentia 

 seu durlitio competat nee quicquam in eo genere ultra addatur, 

 erit aeternum seu neceffarium; denique ubi simplex ac pura reali- 

 tas intelligitar, eo ipfo constituitur Maximum in rebus poffibile seu 

 absolute infinitum, in quo duratio, diffusio, potentia, cognitio et om- 

 nino quicquid inest limite caret, et viciffim quicquid limite carere 

 potest, inest; caetera autem ex ipfo oriuntur, idque Deum appella- 

 mus. Itaque inest Deo omnis natura capax perfectionis, et una- 

 quaeque harum naturarum perfecte seu absolute, ut adeo sit Ens 

 absolute absolutum. Nam si quod effet Ens tantum omnipraesens 

 aut tantum omniscium aut alia quadam certa natura perfectionis 

 capace praeditum, in suo quidem genere absolutum foret, non ta- 

 rnen absolutae realitatis. Sic spatium fingimus in substantiae mo- 

 dum tanquam rem in suo genere infinitam, nempe interminatae ex- 

 tenfionis, at in Deo ipfa Effentia seu realitas nullis limitibus cir- 

 cumscripta est. Et sane alias ostendemus revera nullam effe sub- 

 stantiam in suo tantum certo genere absolutam, veluti omnisciam 

 tantum, omnipotentem tantum, aeternam tantum; et spatium non 

 recte pro substantia haberi non magis quam tempus. Ut enim in- 

 finitum tempus, quod tanquam rem concipimus, nihil aliud est, 

 quam aeternitas Dei, ita spatium interminatum nihil aliud reale 

 habet quam Dei immenfitatem. 



Porro dantur Naturae quaedam vel 

 „ . , , . . ... [absoluti vel maximi m- 



Notiones absoluti sive maximi incapaces, )^^^^^^^^ ^^^^^ numerus, 



in quibus scilicet per se hmites insunt figara, motus, aliaque 



quaeque adeo involvunt imperfectionem ejusmodi, quemadmo- 



ac proinde Deo tribui non poffunt. Tale dum et substantiae qui- 



quid est componi ex partibus, item mu- ^"^ ^^^^^ insunt] 



