( 512 ) 



Zcgekoor der jagei'K. 



Ons zegen ! 

 Halali! 



>ns kreet, langs woud 

 En wcgen ! 

 Halali! 



TWEEDE DEEL. 



In 't diepe woud, bij naaktc rotsen 

 Waartegcn cen onrustig mecr 

 Zijn golfjes treurig aan komt klotsen, 

 Daar zijgcn schuw do geeslen iicor!... 

 En elke toon van 's jagers horen, 



En elk geklaag van 't wild, dat sneeft, 

 Komt ben 't gevoclig hart doorbooren. 



Geen die niet lijdt, geen die niet beeft ! 

 En hoop'loos daar bijeen gedrongcn, 

 Het hart van schrikken toegewrongen, 

 VerheflFen zij cen' vuur'ge bee 

 Ora de oude rust, om dc oude vree. " 



