436 MONOGRAPHIA POLYGALACEARUM. 
Cum præcedente crescit in locis similibus. 
Hæc species area geographica immensa gaudet. Ab Austria ad Italiam meridio- 
nalem per Tyroliam, ad Græciam per Dalmatiam, Bosniam, Albaniam ad Græciam 
septentrionalem, per Romaniam, Tauriam ad Bosniam meridionalem et Asiam mino- 
rem usque ad limites Persiæ et Arabiæ transit. Flores versus Orientem sensim 
minores evadunt, versus Meridiem et Occidentem magis augescunt, quo fit ut 
varietates variarum localitatum nunquam sint prorsum similes et quæ habitant 
limites areæ sunt omnium a specie genuina centrali dissimillimæ (vide sub. Orig. et 
distrib. des esp. et des groupes in Arch. se. phys. et nat. 1891, et Revue critique 
de quelques Polygala d'Europe in Bull. Soc. bot. France, 1892). 
Varietates et formæ principes distinguantur : 
Forma taliana 
bracteis longioribus, alis lanceolatis, acutis € mm., in Basilicate. leg. Tenore 
(Hb. Berol.). 
Forma bosniaca (P. anatolica Bennet, pp. non Boiss.). 
Surculi steriles numerosi, valde foliosi; folia caulium floriferorum basilares 
condensati et quam caulis medii multo minores. Basi subfrutescens. Flores ut in 
spec. genuina, alis obtusis. 
Sendtner (n° 863) legit in monte Nassich. supra Oreshaz. Forsan forma montana 
tantum. 
Forma dobrutschica. 
Habitus sp. genuinæ sed flores minores; alæ lanceolatæ acutæ ad 12 mm. 
longæ. Corolla haud exserta, tubo subbrevi. Bracteæ elongatæ ad 10 mm. “es 
acuta, linearia. 
Habitat in Dobrutschia, in apricosis (Sintenis, 550). 
Forma acarnanica. 
Habitus genuinæ sed alæ angustissimæ et apiculatæ, folia angusta, linearia. 
In clivibus Acarnaniæ Græciæ. 
Præter formas præcedentes, multæ aliæ locales ex Moravia et Hungaria occur- 
runt quæ typo sunt proximæ sed forsan lusos leves constant. 
Var. grandiflora. 
Habitu P. Boissieri similis, sed folia inferiora et surculi dissimilia, caulibus basi 
sublignosis persistentibus ad 20-30 cm. longis, subpubescentibus; sepala angusta 
et elongata, ciliata; alæ unguiculatæ, subovales vel ellipticæ, acutæ, apiculatæ 
