454 MONOGRAPHIA POLYGALACEARUM. 
Var. stricta nob. |. ©. 145. 
Per Europam centralem, Germaniam, Helvetiam, Rossiam, Hungariam dispersa 
variat racemis magis comosis et floribus minoribus (P. podolica DC.; P. hybrida 
DC., sec. Hb. Prodr.) P. arenaria Moritzi non Oliver. (Tab. nostra XXXII, 
lig. 8-10.) 
Formæ parvifloræ et alis angustis reperiuntur vulgo in Hungaria, Silesia, 
Rossia meridionali in quibus sunt alæ sæpe nervis liberis et bractea filiformis valde 
prominens (P. comosa var. micrantha Uechtr. Jahrb. Schies, Gessell., 1883, 249). 
Formam alis lanceolatis acutis, parvifloram e Bosnia (Sendtner 864) vidi. 
Forma elongata (P. vulg. B elongata Roch. in aggere Romano in Banatu leg. el. 
autor varietatis peculiaris ipse: in Hb. Copenh. vidi) differt alis magis reticulatis, 
bracteis mediocribus i. e. in racemo juvenili minus promiventibus. Alæ in fructu ad 
7 mm. longæ, subovatæ (P. Vaillantii Besser, forma minor hujus. v. specimen orig. 
in Hb. Bruxell.). 
B. Var. Lejeunti. (Tab. nostra XXXIIT, fig. 11.) 
Caules validi, robusti 1-2 dem. longi; folia lanceolato-linearia subcoriacea. 
Racemi maturi densissimi, bracteis mediocribus juveniles leviter comosi. Flores 
parvi ; alæ ellipticæ vel obovatæ obtusæ vel submucronatæ capsulam subæquantes 
sed matura breviores et angustiores, nervis vix anastomosantibus. Capsula obcor- 
data vel obcordato-cuneata, breviter stipitata, vix emarginata 6 mm. longa. Appen- 
dices carunculæ breves. P. Lejeunii Bor. fl. du Centr. ed. Il, 70 ; non autor. plurim. 
Yonne, Saumur, etc. in Gallia. Hæec est certe planta el. autoris ut discernitur e des- 
criptione et e plantis originalibus. Legrand, Statist. du Forez, bene illam descripsit et 
differentias cum P. oxyptera delimitavit. P. oxyptera Gren. et Godr., pp. non Rchb. 
Subvar. brachycoma Jord. 
A præcedente alis rhomboidalibus subacutis capsulam subæquantibus, capsula 
magis cuneata diversa. (Tab. nostra XXXIIL, fig. 12-13.) 
Soc. dauph. 3213 (sub P. brachycoma Jord.). Soc. dauph. n° 3799, sub. nom. 
P. Michaleti var. Les Cendrières, prope Stonne (Ardennes) in fossis argyllaceis. 
Forma oxysepala Borb. Oest. Bot. Zeit. 1890, 1478 et Koch. Syn. III ed. 254. 
alis acutis elongatis ad 7 mm. long.,capsulam ‘/, superantibus, capsula basi 
longe cuneato-stipitata. (Tab. nostra XXXIII, fig. 19.) 
In Gallia meridionali (Montpellier, Marseille), in Hungaria ad Thermas Herculi, 
in Bosnia, in Carinthia, etc. 
