fischer et MEYEft. — Animadversiones botanicœ. 53 



Eucharidium cojnxinnum Fisch. , Mey : E. corollâ cruciatâ, petalis patentibus. 



— Caules ramosi, ramis erecto-patulis. Corolla quam in E. grandifloro iniuor, 

 subregularis, petalis œquidistantibus patentibus , apice leviter recurvatis. 



Eucharidium glandifeouum Fisch. , Mey: E. corollâ subringente , petali infé- 

 rions declinati lacinia intermedia petalisque tribus superioribus assurgentibus. — 

 Multùm simile E. concinno j sed corollâ diversum. Planta ramosa, diffusa, ramis 

 patentibus. Folia et inflorescentia E. concinni. Corolla quam in illo major atque 

 speciosior, colore verô similis , rosea , lineolis albidis aliisque saturatè purpureis 

 picta, subringens, ncmpè petalis tribus superioribus assurgentibus apice re- 

 flexis , petali infirni remoti declinati laciniâ intermedia assurgente. Reliqua 

 E. concinni. — Hab. in Nova-Califomiâ, prope col. Ross. 



Ecphorbia trigonocarpa Fisch. : E. umbellae 5-fidœ radiis 3-5-fidis; glandulis 

 integris ; pedicello ovarii, etia m sub anthesi arrccti , involucellum aequante ; 

 capsula trigono-sphaeioideâ laevi glabrâ, secùs angulos (suturas) carinatâ; serai- 

 nibus laevibus; foliis sessilibus , ovali-lanceolatis , basi integerriinis, supernè 

 serrulatis; caulinis utrinquè villosis; bracteolis latè ovalibus, basi subattenuatis. 



— Planta 2 i/2-3-pedalis. Radii umbellae Sccundarii vix dcnuo divisi. Ovaria 

 parce pilosa. Capsula prope basin crassissima , valvulis planiusculis. Sernina 

 globoso-ovoidea , badia. Huic speciei maxime affinis est E. proceia M. à Bieb. 

 a Koch ( Synops. Fi. germ. p. G29"), quse distinguitur foliis subtilius serrulatis; 

 pedicello ovarii , sub anthesi cernui, involucello duplô longiori; capsula in 

 medio crassissima, trilobâ , valvulis valdè convexis , suluris uudis. — Hab. in 

 imperio Rutheno, sed loco îgnoto. IL 



Heracleum asperum Fisch.: H. foliis suprà scabris, subtùs pubescentibus, 

 inferioribus ternatis pinnatisque bijugis : pinnis lateralibus pinuatifidis , inter- 

 mediis sessilibus; lobis omnium breviter acuminatis ; pedunculo , involucro, 

 umbellâque totâ aculeolato-scaberrimis ; ovariis muricatis ; carpellis orbiculari- 

 ovalibus, dorso planiusculo sparshn aculeolato; vittis gracilibus , dorsalibus , 

 capillaribus , 2/3 pericarpii percurrentibus commissuralibus paulô ultra mé- 

 dium protentis , modicè divergentibus. — H. asperum M. à Bieb. FI. taur. 

 cauc. Supplem. p. 224, n. 558; Sphondylium asperum Hoffm.Umbellif. éd. II, 

 p. 1 34. ~- Planta culta orgyalis, caule hispido asperoque subgracili. Flores 

 albi, mediocriter vel longe radiantes. Fructus parvi , 3-4 1/2 lin.longi. Occur- 

 runt specimina foliis caulinis omnibus simplicibus If*. Huic maxime affine est 

 H. Sphondylium, quod dignoscitur pinnarum paribus plerumque duobus petio- 

 lulatis; peduuculis, umbellâ totâ fructibusque inermibus laeviusculisque, atque 

 ovariis pubescentibus. Valdè aliéna autem Heracleo aspero planta, quamvis ssepè 

 cum illo confuso fuerit , est: 



Heracleum p^lmatum Baumg. : H. foliis laeviusculis, subtùs pubescentibus, 

 omnibus simplicibus, inferioribus palmifidis in lobos 7-1 i-seraiellipticos acu- 

 minatos; pedunculis totâque umbellâ loeviusculis; ovariis breviter hirtis; carpel- 



