U2 A. l. de jussied. — Introd. in historicnn plantarum. 



fecundantes villoso accedentes textui stigmatis sub quo latent 

 germina duo. Hic fecundationis modus exhibens actionem cœ- 

 teris prœmissis consimilem , vero propior videtur aliis jam diù 

 relalis quos protulerat fictio peculiarem et nondùm perceptum 

 explicans organorum apparatum in Asclepiadeis (i). Sic unifor- 

 mis habetur in phanerogamis plantis sexiuim congressus ope 

 tubulorum deferentium granula fecundantia minutissima seu 

 seminalera aurara altero insignitam nomine, miro et simul siro- 

 plici apparatu, nec rairanda minus actio organa propagantia 

 concilians. 



Etenim , quœ plantas humi flxit ideo vagationis incapaces , 

 Natura flores simùl protulit opportune sœpiùs androgynos et 

 prœtereà involucris tum propriis tum aliis nonnunquàm externis 

 tutatos , sic bis provida et favens paci ac sexuum concorclisG : 

 quorum nonnulli morœ neseii, clàmin flore nondùm evoluto vix 

 adulti debitum opus absolvunt.ïpsaaïitemde eaeteris tardioribus 

 etiàm sollicita, pro faciliori pollinis appulsu, situm maturo flori 

 constituit propitium, erectuui dùm stamina sunt sligmati adœ- 

 quata, decliysm dùm ipso breviora, inversum aut et pendulum 

 (in Imperiaîi) dùm longiore stylo ultra prominet stigma tune 

 mutatione inferius et antheris obtemperans, donec afflatu poî- 

 lineo saluratum germen lente detorto stipite resurgat abiensin 

 fructum. Stàmina in flore erecto longiora, quâdam irritationis 

 aut attractionis vi quasi abrepta , sœpè convertuntur in depres- 

 sum stigma, et illud rarins ad ea breviora (in Diantbobortensi) 



(i) In Asclepîadis anlheras qiiinquebiloculares applicanlur faciebus vaginae crassœ pentagonae 

 ex imâ corollàenalœ et sic expandeutis habituai monadelphumaut syngenesum. Eae in singulis 

 loculis massam fovenlpollineam arctè compactam in sacculo penè coriaceo, altero fine liberam, 

 altero aduatam appendici (primitùs ipsi tantùm contiguam ex Rob. Brown ) filiformi , medio 

 flexae, ultra affixœ puncto glandiformi nigro bivalvi obtegente foveolam angularem stigmatis 

 peniagoni crassi similiter ad singulos angulos punctulati et subtùs sulcati. E punctis hisce al- 

 ternantibus cum antheris duplex sic manatappendix suam sustentans massam, ita ut idem com- 

 mune sit duabus antheris et una anlherae sit duorum punctorum consors. Crediderunt in prre- 

 cedenti œvo primi hujns organisations observatores auram seminalem ex intimis massis fluen- 

 tem ad puncta nigra trajeclâ appendice fislulosâ, inde trans stigmatis aut vaginae sulcos ad 

 germina duo advehi. Sed ex recentiorum ( firowu , Ehreuberg, Brongniart ) observalis , ea sunt 

 quœ descripsimus antherarnm pollinisque fabrica et generandi modus, in diversis tantùm ge- 

 ncribus paulisper sed vix diverses. 



