] 20 m, l. de iussieu. — Introd. in historiam plantarurn. 



tempore sub coleorhizâ latens , nibil aliud est nisi radicula ipsa 

 elongata et seriùs ramosa. 



Hsec autem in Monocotyledonibus seu Endorhizeis diversa 

 embryonis et radicum germinatio dissimilem déterminât cau- 

 lium s*!ructuram^ non stratiformem cortice distincto strata ara- 

 biente ut in Dicotyledonibus, sed (ex pnscis in Palmâ, Calamo, 

 Saccharo etc. et posterioribus Fontanesii observationibus in 

 numeroso Monocotyledonum agmine) constantern fasciculis 

 fibrarum ac vasculorum ab imo ad summum protensis intrà 

 copiosum utricularem textum, qui proveniunt e totidem radi- 

 celhs simplicibus, sub ambiente extimo tegumento similiter fasci- 

 culari, sed fasciculis densiùs applicitis firmiore, corticem Mono- 

 cotyledonibus denegatum mentiente. Juniores fasciculi, inverso 

 Dicotyledonum more, non prioribus aptantur stratorum instar, 

 sed in caulium centro progerminant prœcedentibus fasciculis 

 ad ambitum repulsis et demùm intùs applicitis tegumento 

 indè densiori. Is in Monocotyledonibus vegetationis modus a 

 centro ad periplieriam , absque cortice distincto , plané discre- 

 pat a Dicotyledonum incremento stratum exterius prioribus 

 intimis annuatim addente sub corticis distincti et similiter 

 erescentis prœsidio : undè a CandolUeo hœ dicuntur Exogenœ 

 extùs adauctag, illae Endogenœ intùs crescentes (i). Sic exogenœ 

 prostant arbores nostrates sylvaticae et hortenses , plantae La- 

 bialae, Compositae , Umbelliferœ, Leguminosae etc. Endogena- 

 rum exempîa sunt Palmae, Liliacea*, Gramineae, Juncese etc , etc. 

 In nonnullis Endogenis integro fibrarum aut vasculorum ad 

 peripheriam repulsu, centrum superest vacuum et caulis ideô 

 fistulosus , ut in pluribus e Gramineis et Liliaceis. Praetereà Mo- 

 nocotyledones seu Endogenœ plurimœ sunt herbacese , idèo 



(i) Ex recentioribus observationibus ac scriptis, relinquenda Endogenarum Exogenarum 

 que doctrina et nomen. Namque Monocotyledonibus, ut Dicotyledonibus, fasciculi vascu- 

 ares novi et cum foliis summis coutinui iidem in caule exteriores iuferiùs sunt , sed, tra- 

 mite in arcutn Jongissimum protenso, superiùs interiores videntur fasciculis anliquioribus , 

 quos ibideoi extrorsùm ad folia properantes decussant. At indivisi omni aevo manent nec 

 unquàm in librum et alburnum interfuso canibio dissociantur : undè renim magnumquc cuh» 

 Picetyledonum caulc discrimtn. 



