i34 a. l. de jussieu. • — Introd. in historiam plantarum. 



cilindrica, aut twbinata obversè conica , aut eadem îongior 

 înfundibuliformis, aut planiuscula omninô païens. Limbus est 

 connîvens ant rectus aut patens. Altero nomice datur calix in 

 Muscis peculiaris perichœtium dictus ab eorum calyptrâ diver- 

 sissimus, in Fungis quibusdam volva membranacea calicis in- 

 star fungum juniorem fovens, in Amentaceis pluribus squama 

 deficientern supplens calicem , in aggregatis floribus pappus 

 limbum calicinum semulans. 



Corolla interius tegmen , plerumque colorata , in quibusdam 

 plantis nuîla (i), existons in pluribus, ante fecundationem vi- 

 gens, posthàc saepiùs decidua cum staminibus, aut rariùs caduca 

 ipsis fugacior , aut interdùm persistendo marcescens et tune 

 calicinae poliùsquam peîalinse indolis particeps, discrepat in- 

 super: i° ratione sitûs seu insertionis , ut potè perigyna seu 

 infixa calici germen ambienti , aut epigyna pislillo imposita, aut 

 hypogyna sub eodem inserta ; calicinis partibus alternans aut 

 rariùs iisdem opposita , id est ex earum basi exorta : i° ratione 



(i) Tegumentum floris , dùm adest uuicum, aliis calix, aliis corolla nuncupatur arbilrariâ 

 lege. Tournefortius in Isagoge (p. 72) nodum non solvit incertus ipse } eamdem partem in 

 Tulipâ el Hyaeintbo corollam , in Narcisso et Iride calicem appellans. Statnit tamen pro calice 

 habendum esse cùm proprium sit. setninis involucrum ,"pro petalis cùm secùs acciclit, sive brevi 

 pereat , sive duret. Linnanis similiter anceps nunc calicem Kellebori pro corolla et ejusdem 

 petala ranunculaceis petalis omninô affinia pro nectariis sumit, nunc orgauum idem dicit 

 corollam in llbeo', calicem in Rumiee, posîbabitis affinitatum rationibus. Nec feliciores alii 

 fuêre in definiendâ corolla. Si tamen ejus origo, et magna cum stamineis fdamentis cognatio, et 

 hsus, et facilis peractâfecundatione prolapsio, et habitus in pluribus floribus communis, attenté 

 perpendantur , tutic corolla definieUir illud floris tegumen quod calice cinctum , non per- 

 sislens, sed cum staminibus plerumque deciduum, fructum involvit aut coronat , nunquàm 

 cum ipso concrescens, et suas partes cum staminibus numéro œqualibus saqiiùs alternans. 

 Hœc conjuncta signa, etiamsi umirn ex ipsis quandoque déficit, corollam arctiùs distiuguunt 

 quœ prœtereà in ambiguis floribus analogiâ congenerum judicatur, Perianthium igitur Narcissi 

 nudurn , germini adnatum et lobos non alternans staminibus , verus est calix ipso docente 

 Tournefortio et idem exstat coasequenter in Hyacintbo aliisque generibus Narcisso conjunc- 

 tissimis. Corollam tamen admittens in plurirais floribus apetalis Candolleus } eam dicit in iis 

 adnatam inlùs calici qui, sic vestitus, est ipsius Perigonium , indè discrepans a monopetala- 

 rum et polypetalamm calice. Adhœsionis bujus cxempla ducil ex Telragoniaj calice iutùs co- 

 lorato et calicino Daphnes Mezerei tubo duplicato. Denegans insuper in molli corolla poros 

 corticales ex ipso lirmiori calici proprios , addit eos, extimos in perigônio , in eodem intùs 

 deficere. Huic tamen coagmentationi obstat indoles corollre in monopetalis et polypetalis nul- 

 latenùs caliciiue sed filamentorum stamineorum indoli veriùs accedens, obstat etiam staminum 

 insertio in basi partitionum perlgonii , inverso babilu covollœ sa^pè cum calice et staminibus 

 alternantes; nec certô constat poros in perigônio inlùs et in corolla verâsemper deficere. 



