a. l. de jussieu. — Iiitrod. inhistoriam plantarum. 137 



aut confluens abortus, aut conversio in petala : n° Pollen 

 demùm intra antheram , seu congeries vesicularum pulvifbr- 

 nrium seminali turgescentium spiritu quae, raro simul connata? 

 (in Orchid eis et Asclepiadeis), saepiùsdistinctœ, colore varia? , 

 figuram in singnlis constantem induentes , in diversis specie- 

 bus et generibus diversam , sunt sphaîriceae, ovaîœ , didymae , 

 angulatse , eehjnatae , rotatœ , etc. , et emisso spiritu lacerae ac 

 deformatœ , faveamque apibus materiem suppeditant. 



Pistillum feminea pars, in flore centralis et iraposita recepta- 

 culo florali {gynophorum , Rich.)depresso aut varié prominenti, 

 constat germine, stylo et stigmate. Unicum est in flore seu 

 monogynum } aut multiplex seu polygynum. Unicum dicitur 

 dum germine pollct unico mono vel polystylo aut duobus (in 

 Apocineis) pluribusve germinibus uni stylo subditis vel eidem 

 infrà circurnpositis (in Labiatis). Multiplex est dùm pluribus in- 

 struitur germinibus, singulis proprio stylo aut stigmate prasditis. 



Germen seu ovarium,\ semini fovendo addictum uteri instar, 

 nnnc calici infero mono aut polysepalo est superum , ideô 

 liberum et tune simplex aut multiplex, nunc semper simplex 

 cum ipso monosepalo supero penitùs concrescens seu inferwn 

 aut ipsi tantùm semi-supero partim accretum seu semi-inje- 

 rum , nunc eodem superiùs connivente tectum absque ullâ 

 adhaesione et tune simplex aut rariùs multiplex (in Rosâ). Intùs 

 est uni aut multiloculare, loculis ovulo unico aut multiplici 

 fetis , quibusdam interdùm posthàc abortivis (undè numerus 

 in germine juniori sedulô notandus, certiorem quam in maturo 

 fructu caraclerem prodens ). Ovula in ipso latentia sunt rudi- 

 menta seminum ope funiculi proprio inserta placentario, et rae- 

 diante altero funiculo (merè celluloso) mox post fecundationem 

 fugaci, continuo .stylo et stigmati : horum qusedam pariter non- 

 nunquàm abortiva ideo priùs in germine itidem numeranda. 

 Quandoque germen, dura superum, disco(i) imponiturbrevi aut 



(1) Discus existens aut nullus , germini submissus seu bypogymis ( rcceplaculum , L. ; 

 gynoplevrum , Mirb. ; phycostemiwn , Turp.) , tumens est instar glandulœ, tenuis aut crassior, 

 angustus aut latior, inleger aut varié lobatus [pleurogynium , Riçb. ), in floribus hypopelalis 

 plerumque staminifer, in bypocorollatis eorollifer, in peripeialis saepè turgescens et onustus 

 germinibus pluribus monostylis {gynophorum, Rich.), siccus et axitbr'mis in Rubo , crassior 



