a. l. de jussieu. — Introd. in historiam plantarum. i45 



ledonibus spathœ aut sptitheljœ, unico flori autpîuribus propriœ 

 solitariae, aut plerùmque membranaceœ, quancloque solidiores, 

 minuta? aut amphores. 3° Stipulœ foliorum comités , horum 

 petiolo adnaîœ aut appensa? vel ex caule enascentes. 4° Spi- 

 nosa? aut aculeatae propagines jam anleà notata?, indivisae aut 

 partita?, solitarise aut copulata? aut fàsciculatae. 5° Pili siraplices 

 aut partiti, sparsi aut congesti , molles aut rigidi, unico aut 

 utroque (ut in Malpighia) fine liberi, pro vasculis excretoriis 

 habiti. 6° Cirrhi spirales indivisi aut ramosi, iidem nonnun- 

 quàm cum sterilibus florurn pedunculis (ut în Vite), pîantis 

 scandentibus fulcro alligandis utiles. 



Caractères. — Ex praenuntiatis partium differentiis plerisque 

 exterioribus deducuntur signa distinctionum, exteriora quae- 

 dam sed interioris structure modum exprimentia, qua? caracte- 

 um nomine innotescunt, pro certis habenda vegetantium or- 

 ganisationis et eorum ideo naturae indiciis. Caractères autem ? 

 v eri discutionum botanicarum fines , pîantis dignoscendis 

 ac definiendis necessarii^ distinguntur ratione numeri et prœs- 

 tantiae et mutuœ affinitatis i° Sirnplicissimi caractères principio 

 seorsùm expensi, coeunt in composites ex aliquibus simul punctis 

 aut ultra in générales ex compositis factos, aut demùm in uni- 

 versalem omnes vegetantis partes et modos complectentem , 

 quo constituitur habitus unicuique planta? proprius et conse- 

 quens ejusdem natura exteriùs manifesta ; undè planta? habitu 

 simillimae caractère et nattirâ conformes habentur; et vice versa 

 dissimiles. 2° Praetereà in functionum série quaedam cœteris 

 prœstant, vegetationem ac propagationem pra?primis promo- 

 ventes , quarum organa ideo primaria et caractères ipsis pro- 

 prii aliis jure pra?ficiuntur. Ut tamen in organis primariis par- 

 tium numerus et forma et proportio aîiœque similes causa? ad 

 exercendam functionem pra?cipuam minus conferunt, mutabiles 

 ipsâ nihilominùs persistente, sic deducta ex hisce modis signa 

 minus aestimantur pariter instabilia. Caractères igitur prœstan- 

 tiâ inœquales pro subjecti organi dignitate et diversarum ejus- 

 dem rationum momento ordinatim disponuntur , alii incon- 

 stantes seu varii , alii constantiores , alii constantissimi seu es- 

 sentiales , in comparandis pîantis non indiscriminatim sedex 



yiïl. Eotan, *«=. Septembre. 10 



