1 52 a. l. de jussieu. — hitrod. in histotiam piantarum. 



rescentiam, calicem, corollam, stamina, pistilium, fructum, se- 

 men et embryonem, easque omnes ratione existentia? , sitûs, 

 numeri , figura? et proportionis , additis insuper patriâ, solo, 

 vernaculo nominect usu. Descriptio partialis frequentior altéra 

 genericos , altéra specificos delineat caractères eodem ordine , 

 nimc prolixior in dissertationibus et scriptis partitis, nunc in 

 Phytographiâ generali contractior dissiœilia tantùm proferens 

 signa prwcipua, qualis in editionibus Linnœi posteris habetur 

 generum adumbratio et descriptoria phrasis specifico nomini 

 adjecla. Eœ autem compendiosa? descriptiones saepè peccant 

 pravo caracterum deîectu , essentialium omissione , compara- 

 bilium defectu ,j indicatione non sufficienti, quas igitur ite- 

 rùm atqiie iterùm reconcinnare opus est. 



Synonymiâ. — His subjicienda sunt non sine emolumento 

 synonyma seu diversa nomina ab autoribus praecipuè prima- 

 riis (i) eidem planta? imposita, quibus velut ariadneo filo ante- 

 actornm explanatur labornm dispositio, patent vitandi errores, 

 mérita inclarescunt et suum cuique tribuitnr. 



Ichiiiographia. — Plnrimùm etiam studio' confert Ichnio- 

 çraphia seu piantarum repraesentatio depicta aut œri incisa , 

 non officiosè mendax sed genuina ac simplex , descriptionibus 

 potior in habitu exprimendo. Priscorum icônes plerœque vi- 

 tiosa?, recentiorum accuratiores e quarum numéro prcecipuè 

 seligantur synonymis admiscendae , aut in novis planta? non- 

 dùm delineatae mox incidantur. 



Sic nomenclatione facili , accuratâ descriptione', synonymiâ 

 cerlâ et iconibus nitidis solida perficitur piantarum designatio 

 et earum tùm specifica tùm generica cognitio confirmatur. 



Classes et systemata — Quae antem speciebus genericè con- 

 sociandis praevaluêre principia a Botanicis edicta, eadem confi- 

 ciendis generum classibus simili jure sed contractera profite-» 

 runt. Ut enim generica constitutio praecipuos elicit specierum 



(i) Qui in autorum prolatione prœcipuos aut miles quoslibct conscius omittit, ipsis et scientiœ 

 et sibi nocet. Sic defuit vir cum Tournefoitio botanicus princeps, dùm , linjus ueglectâ sœpiùs 

 synonymiâ et niutatis nominibus ,|oculis omnium quasi subduxit semulum quem non obscura* 

 verat ; tantus amor indivis» Taudis! 



