196 a. l. de jussieu. - — Inirod. in historiam plantarum, 



genda sunt vegetantia seu individua omnibus suis partibus simil- 

 lima et continuatâ generationum série semper conformiez, ità ut 

 quodlibet individuum sit vera totius speciei praeterita? et prse- 

 sentis et i'uturae effigies. 



Specierum affinium connexio generica. — Quae autem in unam 

 compellit speciem individua omninô parilia , eadem specierum 

 similium adjunctionem aequo jure lex déterminât. Nam pariter, 

 nemine diffîtente, consociandœ sunt species majori caracterum 

 numéro conformes , ac ideo dimovendae quae pluribus differunt 

 signis. Hœc prior connexionnm ratio primam exliibet affinita- 

 tum trutinam quâ examinantur species quœlibet in eumdem 

 fasciculum congregandae. Genus indè constituitur , specierum 

 similium congeries, cujus ta m en nulla traditur definitio certa nec 

 accurata constructionis praescriptio , praecipuè in methodo na- 

 turali. Ea siquidem methodus a systematicâpmrimùmabludens, 

 non strictos generibus limites assignat, sed omnes servatâ affini- 

 tate connectit species nexu insensibili , quas dein scientiae con- 

 cinnandae causa caesuris ferè arbitrariis in diversa compingit gê- 

 nera (i), pluribus aut paucioribus ad libitum ditataspeciebus et 

 dieenda verè naturalia dùm affines non segregant nec universam 

 disturbant sériera. 



Talium constructioni generum pristinœ non sufficiunt, ut 

 suprà diximus, régulée linnaeanse, priùs utiles in systematico regi- 

 mine, sed in metbodo naturali mendosce aut saltem incomplets, 

 dùm in solâ fructificatione genericos contrahunt caractères, 

 dùmque proprios singulis non assignant prœstantiae gradus, 

 undè alii aliis jure prsecellant. Natura enim aliquot signa foliis 

 aut caulibus propria praeponit interdùm signis quibusdam e 

 flore autfructu depromptis: sic foliorum et ramorum oppositio 

 praestantior quam numéros staminum in Gentianâ et Combreto, 

 quàm corollae existentia in Acere aut ejusdem defectus in Fra- 

 xino : sic alterna semper folia in Deîphinio et Paeoniâ quorum 

 numéros ovariorum varius, in Jussiaeâet Mimosa inconstanti sta- 

 minum numéro notandis. 



(l) Sic uliliter egit Linnœus . partiens gencra qtiœdam Tournefortiana (Gramen , Lychnis , 

 J1sine t e\c.) numerosis obrula speciebus, a naturali ïamen deflectens lege, dùm arbitrario 

 systemati obtemperans , suas genernm parlitiones diffusit in diversis classibns. 



