200 a. l. de jussieu. — Intt'od. in historiam plantarwn. 



eaclem fascicularis absque cortice distincto. Huic caracteri certè 

 primario proximèaccedit respectivus organorum sexualium situs 

 seu insertio staminurn soliio constans et ideo ferè essentialis; 

 accedit etiam insertio corolla; staminiferse staminurn insertioni 

 affinis. (i) 



2° Alii secundarii subuniformes seu générales et exceptione 

 tantùm varii, ut existentia aut defectus calicis et corollae non 

 staminiferœ, ejusdem structura corollae utpotè monopetalae aut 

 polypetalœ : quibus addantur forsan defectus aut existentia et 

 indoles perispermi in semine, mutuus calicis et pistilli situs signo 

 germinis superi aut inferi expressus, forsan etiam situs embryo- 

 nis intra semen et seminis intra fructum. 



Inter tertiarios semiuniformes, in ordinibus modo constantes 

 modo varios numerantur , nondùm statuto inter ipsos disparili- 

 tatis gradu, calix uni aut plurisepalus , ejusdem et corollae situs 

 mutuus et diversa prœfloratio j corolla regularis aut irregularis, 

 ovarium simplex aut multiplex, stylorum et stigmatum nume- 

 rus, staminurn nnmerus et proportio, filamentorum et anthe- 

 rarum structura et sejunctio aut connexio , fructuum forma et 

 substantia et dehiscentia et loculorum numéros, dissepimento- 

 rum et placentariorum in fructu dispositio, seminum numerus 

 et structura exterior, relativa seminis in loculo et embryonis 

 in semine insertio ac directio , indoles perispermi existentis et 

 reciprocus ejusdem ac embryonis situs, mutuus foliorum op- 

 positorum aut alternorum situs , stipula? et bracîeae et spatha 

 existentes aut nullae , caulis herbaceus aut lignosus (2). 



In distinctâ a prsecedentibus série relegantur caractères in 

 speciebus congeneribus aut in generibus coordinatis plerùm- 

 que non conformes , iisdem tantùm speciebus distinguendis 



(1) Neoterici plures, admittendo caracterum primariorum prœslantiam pro definiendis 

 praîcipuis vegetanliuni divisionibus et eorum frequentiorum constantiam , indicant tamen 

 exceptiones nonnullas infrà suo loco memorandas. Inde eos caractères non stricte essentiales, 

 sed tantùm jure primarios proclamant, ut potè qui rarioribus excepticnibus sint subditi. Quid- 

 quid sit perstant primarii unanimi consensu, et etiam in conûciendis saltem generibus semper 

 uniformes ac essentiales et nunquàm varii. 



(2) Difficile inter tertiarios statuenda ordinatio respectiva, dùm ex iis plures alterna vice in 

 diversis ordinibus certô germinis alterna vice praevaleaat aut minus habeantur. 



