2ao a. l. de assied. — lntrod. in historiam piantarum. 



Ordinum in classïbus et generum in ordinibus dispositio. (1). 

 — Quaecunque maneat earuradem classiura dispositio, plures in 

 quâlibet congregantur ordinescommuni caractère classico essen- 

 tiali aut generali cohaerentes ; plura etiam in quovis ordine dantur 

 gênera signis inferioribus connexa, secundariis aut tertiariis et 

 subindè non solitariô sed collectim exhibitis ac conjunctione va 

 lentioribus. Hinc ordinum definitiones inferuntur prolixae aut 

 contractiores , pro signornm coordinatis generibus communium 

 numéro. Quô prolixiores autem habentur, eo difficilior est or- 

 dinum faciliorque generum cita perceptio, et vice versa: dùm 

 enim plures in ordine communes congeruntur caractères, pau- 

 ciores ideô in generibus supersunt*commemorandi tantùm dissW 

 miles et iisdem distinguendisidonei. Institutis etiam intra singulos 

 ordines sectionibus gênera affinia complectentibus, certior con- 

 sequitur generum intima distributio déterminante proprio cujus- 

 libet sectionis caractère, quo simul seposito breviorac simplicior 

 exstat generica designatio. Prsetereà inter communes ordinum et 

 sectionum et generum caractères enumerantur non ii tantùm 

 quos fructificatio profert , sed alii plures ex inflorescentiâ et 

 foliis et caule desumpti , nullatenùs praetermittendi dùm cognatis 

 generibus communes habentur. Horum nonnullos Tournefortius 

 admiserat in generibus suis secundariis ; omnes severè excluserat 



(i) Ordinum dispositio in elassibus non est arbitraria , sed affinitatum legibus subdita , undè 

 cognatiores invicem approximandi. Singulœ autem generis unius species plerùmque non duobus 

 tantùm instar annuli in catenâ , sed pluribus ferè œqualiter respondent speciebus conterminis, 

 una quœlibet in suo circulo centralis,quales virgse in fasciculo collectas, quales etiam in mappâ 

 geographicâ diversœ territorii partes ac habitationes , non tamen absolutâ comparatione , dùm 

 affinilates piantarum non stricte mensurantur ut spatia geographicâ. Qui in speciebus obser- 

 vatur, idem exstat consensus generum in ordinibus et ordinum in classïbus, eadem fascicu- 

 lorum in fasces glomeratio. Inde fasciculi , fasces et glomeres vegetantium affinitatem rectiùs 

 effingunt quam catena et annuli. , 



Quae tamen ex prsemissis vera ac naturalis est specierum , generum et ordinum dispositio 

 fascicularis seu geographica , ea nequit admitti in opère typograpbico , in quo singulœ partes 

 suâ vice seriatim sunt memorandae, ne quidam omittantur. Proptereà cuilibet parti necessanô 

 duœ tantùm admoventur altéra antecedens , subsequens altéra, utraque visa ipsiprœ caeteris 

 affinior,non tamen unanimi consensu, qnamdiù mutua non stricte staluetur caracterum tertia- 

 riorum vis et horum valentior non patebit affinitas cujus ex ancipiti deïeclu diversae conse- 

 quentur tum specierum , tum generum aut ordinum distributiones : sedulô igitur huic accu- 

 ratae computationi incumbendum. Exstans iu opère typograghico dubium , in horto botanico» 

 «Jnrpar occurrit. 



