228 a. l. dk jussieu. — Ordines fiât Hort. x Paris. 



Vetustior ihtetf cos libellas quidam ', minus emendalus , in quo, transcriplis 

 ordinibus quos in fragmentis naturalibus proposuerat Linnœus , gênera ab ipso 

 omissa alphabeticè cnumerat, de quibuj dixerat auctor: « Qui paucas quai 

 restant benè absolvit plantas omnibus magnus erit Apollo », Horum quœdain 

 ordinibus proposais inserere tentât Bernardus , vel aliter siugula aut aggregata 

 ordinare , niagnâ quidem plerùmque sagacitate. Sic Potamogeton juxta Triglo» 

 clùdem , Aloe juxta Hyacinlhum, Schœnus juxta Caricem , Fraxinus juxta 

 Syringam , Poteiium juxta Sanguisorbam, Gestrum juxta Lycium , Hydrophyl- 

 lum post Borragineas , locantur; ad calcem ordinis decimi noni e disparibus pro- 

 îniscuè compositi proponitur séries gencrum undè seriùs institutae Rhamneae. 

 Qu3ntulumcuinque sit hic labor, indè tamen aliquid discendum : nempè ante 

 ordines neturales Linnaei (j 738), suos a Bernardo nondùrn promotos fuisse, imô 

 , vixinchoatos.MethodusigiturTriannnensis annisvigintisequenlibus( 1739-1 769) 

 elaborata. Sed jàm anno 1740 profecisse videtur auctor, cùm scribat ad Liti- 

 nœuoi gênera Plumeriana , priusquarn ipsiusmet opéra edanlur, secundum clas- 

 sificationem naturalem disponenda esse, ità , ut dicit, ut methodi nostri exlen- 

 sionem requirant. (Corresp. Linn. edente Smith.^) 



Posteriores duo alii indices , iidem multô magis mundi atque absoluti qui 

 m usu ad ordinationem Trianonensem fuisse videntur. Alter gênera tanlùm 

 recenset cura auctorum indicatione et prœcipuis synonymis. Ordinibus nuuc 

 nomina sœpiùs prœfixa , nunc nulla , et tune limites inter eos intervallis (inter- 

 dum eliàm vix manifeslis) definiti. Supplementum adest anno 1765 confectum 

 quo diversa Dicotyledonum monopetalarum hypogynarum dispositio statuitur. 

 Hic est scilicet quem Antonius Laurentius de Jussieu publici juris seriùs fecu 

 et proprio operi prsemisit (1789) , suppressis solùm auctorum nominibus et 

 synonymis, ordinum titulis , dùm deerant, additis, et limitibus , dùm obscura- 

 bantur, fixis, snppîementum prsetereà suprà diclum secutus. 



Aller index proster gênera prœcedentia et eodem ordine,absque ullâ ferè rau- 

 tatione , familiis tamen innominatis, disposita , species sub singulis militantes 

 complectitur, siugulas nomine Linnaeano designatas et prœtereà brevi auctorum 

 principumantecessorum synonymiâ, prœcipuè Tournefortii et Bauhini. Quis fuit 

 specierum hic enumeratarum delectus ? Certè non omnes iu horto Trianonensi 

 colebantur, cùm benè multa aut nondùrn aut nunquàm in hortos reœptae fiie- 

 rint , cùmque gênera omnia , tune temporis nota , in catalogo recenseantur. 

 Ncque magis contra hic sistitur tota specierum tune institutarum séries , ut facile 

 videre est si cum specierum Linnaei prima edilionc (i753)sem**er cilatâ confe- 

 rantur. Credam potiùs auctorem species soîas, quas ipse certô, in agris , hortis 

 herbariisve plurimas , noverat, recensuisse. 



Non alia suppetunt Rernardi de melhodo -uaturali manuscripta. 



Antonii Laurentii de Jussieu manuscripta. — Laurentius horti parisiensis 

 demonstrationes publicas annuatim a 1770 inceperat, juxta systema Tourncfor- 

 anum, ut fiebal , quarum normam in schedis ipsius videre est. Sed mox usu 



