i6 .7. GAY. — Diiriœi iter asturicuni. 



I. Trajfctio. 



In extremis Galliae oceanicae finibus, intrà Liiisii sinum , par- 

 vus, arci munitcE subjectiis, aperit se portns , cul iiomen le So- 

 voa. Eô se coutulit , cùm Burdigalœ et Lampurdi navigium in 

 Asturiam proFecturum frustra quœsiverat , Duriaeus , scaphâque 

 conscensâ, 2* Maji 1 835, in Canlabriœ notissimum portum le 

 Passage trajecit. Ibi in anchoris tune stabat , bello internecino 

 laborantem Cantabriam speculata, navium gallicarum classicula, 

 à cujus praefecto mox aliam scapbam obtinuit, quâ se ad San- 

 Nanderam transferret. Scapha vero, procelloso mari impedila , 

 in locum propositum appeJlere nequivit, et porlu Castro refu- 

 gium quœrere coacta , nostrum peregrinatorem ibi dereliquit, 

 qui, paucis intermissis diebus, tertiam naviculam consceudens, 

 18» Maji, Gegionem dcmùni altigit.Priùs verô quàm ad portum 

 Castro perveniret, pleraquejain Canlabriœ et provinciïc Santan- 

 derensis oppida maritima tetigerat , Saint-Sébastien , Lequieito, 

 BilbaOj Portugalete , Santoha , et ubicumque appulerat , pla- 

 gam oculis circumjectam curiosè luslraverat, chartâ verô bibidâ 

 in imo navigio religatâ carens, non nisi paucissimas stirpescol- 

 ligere potuit. 



Juxta portum le Passage . 6» Maji, Lithospermum proslratwn 

 Lois, primùm vidit legitque, fidum deindè totius itineris co- 

 mitem. 



Santonœ, in provincia Santanderensi , \\^ Maji, innumeraCV- 

 trl Limoniii^v) pomaria vidit, et cîaustrorum paiietes^^/^/zo alpino 



(i) C'itvus Limonium non Santonœ tanlîiin, verùin etiain, quamvis parciiis, Castii, snb dio 

 féliciter colitur, quie res et nielulogos et geogra|)hos onines effugisse videtnr ! Cilris omnibus 

 raret tota Hispania interior. Tisdem abundant liltoia ferè omnia Iberica, aiil ad Mare médium 

 lancesque Heiculeas, ant ad Oceanum Gadilannni prolensa. Totam Citris l'eracissimam es«e Lu- 

 «ilaniam, nôrunt omnes. Nec regni limitibus et Minio flumine cohibentur. Eo enim trajecto, 

 Caloecos intrant, et, ad oias Oceani occideutaiis, per Vicum (hisp. P'igd) et Pontem veteretn 

 fhi'sp Po/itevedra) y usque ad elPadron, provincia feie mediâ , oinnes sinuil generis species 

 e.xcurrunt (Coiif. Lahorde, Itin. descr. Esp. ii. 1808. p. 207. Quer. Fi. Exp m. 176a. p. 

 i83. Bory, Guide du vor. en Eif). i8a3. p. 404), ubi Citnts Aurantivm (aurantia dulcia fe- 

 erns) commorâtur. Pergil verô Cit-'i<: vulgarit (aurautia ferenS amara) cujus non paurae arbores, 



