j. G A Y. — Duriœi iter asturicum. 121 



feriore vulgatissimae, non ut apud nos merè alpinas; LLnaria 

 triornithophora y planta speciosa , è Lusitaniâin Astmiam con- 

 tinuata (1) , et in ejus convallibus non rara ; Saxifraj^a trifurcata 

 Schrad., patriâ germanâ hucusqiie ignotâ, qiiâ florente tecta 

 OvetensiJ» quasi nive obducta et dealbata videbanlur ! ; Spergula 

 sabuletorum y planta maritima , cujus unicum spécimen, litto- 

 reis miilto majus (conf. meam descriptionem ) Oveti legit Du- 

 riaeus. 



Asturiam à regno Legionensi,è Cantabriâ usque in Gallaeciam 

 montes perpetui dirimnnt, quorum culmina et clivi ipsi , tan- 

 tùm in meridiem quantum in septentrionem spectantes, gregi- 

 bus innumeris(2)per omnem 9estatemdepasti,arboribus prorsùs 

 carent. Médium jugum sécant Î2i\xcQ^ puerto de Pajares , per 

 quas ab Oveto Legionem versus ducta est via regia (3). Parte 

 orientali nihil nobis nùnc agendum. 



Pars occidentalis , 26 ferè leucas in longitudinem patens , al- 

 tiora sua cacumina (montes de Teberga et del Soniiedo) in me- 

 dio habet, rupibus graniticis saxisque calcareis primaevis sufful- 

 ta, quorum quaedam limitem ferè nivaleni attingunt. In finibus 

 occidentalibus montes humiliores oriuntur [pico de jdrvas, etc. ) 

 admisto marmore (4) , omnes schistosi, jam Julio medio nivem 



(i) Apud Calœcos frequentetn esse et in montibus cùm Legionensium tùm Burgorum (Bu'-gi, 

 orum , Castellae veteris caput) etiam inveniri, tesles sunt Quer et Orteg. in Fl. Esp. v (1784) 

 p. 36r. Radicem repentem pronunliâiunt P. Heimanuiis, Quer etOrlegajVenlenatius, aliique, 

 quod et nos è planta cullâ confirmare possumus. Viliculos è radicis collo, sub lerrâ, ad duos 

 usque pedes productos, in horlo suo vidit Duriœus, quoset ego, sed breviores, inhorto Luxem- 

 burgensi observavi. Radicem tamen neutiquam longa;vam, et potiùs perennantem quàm pe- 

 renneni credo. 



(i) Ex ullimâExtremadurâ veniunt, parlîm, undè per médium regnum Legionense, quotannis, 

 Maja mense, itinere leucarum plus i4o,inborealeni Hispaniam migrant, Septembri idem iter re- 

 meosuri. Montium Âsturicorum australium tota quanta juga conlinua depascunt, plurimùm tamen 

 ÎD clivo meridionali subsistuot , nec nisi rariùs in septentrionalem transeunt. Rebafios tras- 

 humantes , propler migrationes longinquas, dicuntur Hispanis, et eo solùm ovium génère con- 

 stant, quod, propter lanam sublilissinaam nobile, nomine Mérinos omnibus notissimum est. 



(3) Hanc jugi Asturici partem mcdiam quantulamcnmque, et montes vico Santa Maria de 

 ^rvas contiguos explorasse videtur Lagasca. Juga verô ulleriora rerum naturalium investiga- 

 toribus ad hanc usque diem nusquàm caicata. 



(4) Marmore imprimis abundat vallis Narceiîe superior, à Canicâ usque ad Vega de Rengos 

 et ultra. Chijus, colore admodùm variautis, plena sf ecimiiium teries Canicae, in aedibus Tore- 



