j. GATT. — Duriœi iter asturicum, lag 



Thrincia hirta Roth, Valerianella Auricula j3 lasiocarpa Koch , 

 Cerastium glomeratum var. minutulum Des Moul. (Gradi jam 

 yisum) et Cistus hirsutus Lam. (ultra versus Aiistrum non pro- 

 cedens ) mentione sunt dignse. 



Die terliâ, perpétue descensu , itinereque 2 ; leucarum, in 

 vallera ^rganza, Peredanâ multo demissiorem, venit. Montem 

 deindè, inter Arganzam et Corias^ trajecit, cujus vertice, 4 5 

 millia passuura ab oppido Cangas de Tineo distans, viculus 

 pauperrimus insidet , el Puelo. In adscensu montis (cui unius 

 horse pédestre iter sufficit ) , praeter Violam sylvestrem Lam. , 

 nihil legit. Ipse autem vicus stationem maxime singularem offert, 

 ubi stirpes, in Asturiâ inferiore nusquàm inventée, è zonis di- 

 versissimis convenere, quasi honoris causa exploratori Gallo 

 obviàm missœ. A valle Canicensi venerunt Slnapis sedgera 

 (sp. nov. ), Cheiranthus linifolius Pers. et Spartium album 

 Desf. ; ab Alpium vicinarum regione montanâ et subalpinâ, 

 Genista leptoclada ( sp. nov. ) ; ab eorumdem jugis celsio- 

 ribus, Genista tridentata L. ; omnes habit u et florum prae- 

 stantiâ insignes , Duriaeo nùnc primùm visse! Tôt faustis omini- 

 bus laetus exsultavit viator noster , et è septentrionali ad méri- 

 dionale montis latus transiens , qiio praeceps in Narceiaej pro- 

 fundam convallem via tendit , felix obibat. Descendenti ad lae- 

 vam apparuere rupes, pétris malè firmatis periculosœ , ferèque 

 inaccessœ, à subjecto ^'xiivXo penas de Santa- ^na dictce, qua- 

 rum inter saxa calcarea aprica planîae nonnullae rariores deUtes- 

 cunt et, nomine verè digna, Erica arborea abundat. Has tamen 

 praeteriens, in aliam diem curiosiùs investigandas reservavit, 

 continua toque itinere, imam Narceiae convallem attigit, undè 

 per Corias , vicum ob cœnobium pulcherrimnm et opulentum, 

 nunc vero monachis vacuum, apud Astures notissimum , 1^ Julii 

 ad Cangas de Tineo (i), novarura indagationum stationem fu- 



(i) Narceife vallis oppidum Cangas de Tineo nullibi latine denonrinatum invenio, sed aliud 

 in Â.$tui<iâ orientali exstat oppidum Cangas de Onis nuacupatum, ubi anno 737 e vitâ discessit 

 Hispanorum regni conditor Pelagius, et ob ■vicini Ausenœ moutis speluncam de Covadonga 

 celebratissimum. Latine dicitui- Canica (Conf. Marian. Hist. Toleti, iSga. p. 3o5 et 3i4), quo 

 nomine ad designandum Narceîœ vallis municipium princeps, addilo aut prœtermisso epitheto 

 Tineensi, in posterum utar. 



VI Bot AN Septembre. y 



