j. GA.T. — Duriœi iter asluiicum. i33 



fago lanceolata var. , Linarla Perezii ( spec. nova , atl Penaflo- 

 rae rupes jam observata ) , Krica arborea L. (io-12-pedalis et 

 Antemiariâ ericophilày fungillo parasitico ([) vestitaj), Dian- 

 thus n° 377 (2) et Silène hirsutissima Otth. in DG. Prodr, (3) 



Mentione propriâ dignus Cheiranthus linifolius Pers. , par 

 totum ferè annum florens stirps , floribus violaceis odoratis- 

 que décora, in hortis olira culta, quoad patriam germanam hn- 

 cusque valdè dubia, nunc vero certam civitatem nacta, ulpote 

 ad vias, quas maxime exornat , circa Canicam frequentissima. 

 Ex inlVriore Asturiâ venienti, ad vicum el Puelo primùm occur- 

 rit, iiudè per subjectam convallem se spargit. Angustissimis ta- 

 men limitibus circumscribitur, nec post Canicam , in Narceise 



(i) Qui Linkio in Juresso Lusitaniœ inuonUiit (Confer "Willd. Spec, vi. p. ii8}, iiec ullain 

 hucusque aliam Florani, quant quidem noverim, intravit. Noslrœ taaien Galliae civemesse fun- 

 gi'.lum istum docent Ericœ arboieœ morbidi ramusculi, in Galloprovinciœ mouticulo Esterai, 

 Cannas inter et Forum Julii, aniio i8xi à b. Ludovico Thomas lecii, et mecum olim ab ipso 

 commuuicati. 



(2) Neqiiitesse D.pungens Linn. Maut. ait. p. 24o> cui, ex descriplione Linuaeanâ, caiiles 

 «Ueinatim deusè ramosi, folia cauliua basi connalo-vaginantia , coni'erta, vaginis tegenlia ra- 

 mulos, omnia linearia, plaiiiuscula, calycis squamse lanceolatae, calyce paulù breviores, etc. A 

 D. piingenle Duby Bol. Gall. (è mouticulo la Clape), non Linnœi, ob caules annotinos caudi- 

 culo crasso, prorsùsque lignoso alque elongato affixos, supernè non rarô dichotomè 2-4-floros, 

 folia dimidio breviora, viridia, non giaucescentia, squamas calycinas breviores, obtusas, numi- 

 cas, nec longiuscul? mucronatas, tubum denique calycinum cylindraceum, ini'ernè non subvpn- 

 Iricosum, dantesque obtusos, non acuminatos, etc. non minus abludit. Dianthum hirtiim Vill. 

 habitu non malè refert, à quo tamen noiis jam enumeratis { praeter tubum calycinum in utràquc 

 stirpe cylindraceum), et foliis multô tenuioribus, et floribus (ubi uno plures) longiusculè pedi- 

 ceilalis laxisque, nunquàm infasciculum 2-3 florum approximatis, oistinclissimus. Species alias 

 quibuscum apte comparari, vel quibus commode adjungi nostra queat, omuiuo non novi. Nosira 

 igitui|pro uovàsumi pojse videtur, quam tamen ex uno suppetenle S2)ecimine non nisi invitus 

 generi inlricatissimo addiderim. 



(3) Cujus synonyma sunt S. hirstita Lag. in Anal, de Cienc. nat., non Poir. Voy., necBiv. 

 Cpnt. (quaî S.\bellidifolia Juss. et Jacq.) et forte S. sabuletorum Link. (ex ipso auctore in 

 Ëuuni. ait. I. p. 426). Species per Bîeticam, Mauritauiam et Barbariam diffusa, subsimplex aut 

 e basi ramosissima, plus minus hirsuta, pilis etiam plus minus patenlibus, petalorum et the- 

 caphori longitudine admodum varians. Nostra forma, è seoiinibus Asturicis in hort. Luxembucg. 

 educatq, ramosissima est, ramis paJentibus, dichotomis, pilis omnium parlium copiosis, ferè 

 adpressis, ihecaphoro longissimo, pctalis magnis (4-lin. longis), cuneatis, bifidis, ulrinquesplen. 

 didè rubris, per totam ferè diem ac noctem vigilanlibus, non nisi meridiano et postmeridiano 

 lempore, cœlo sereno, aliquantulùm involulis. Ab hâc, staturâ altiore, floribus minoribus el in- 

 lernodio florali brevioribus, petalis carneis, etc. diffère, et propriam speciem sislere vi- 

 delur S.laaifloraV,\o\., quam lanien eijo non, nisi ex aucloris descriptiune (Fl. Lusit. 11. p. 

 i83-), nuvi. 



