j. GAY. — Duricei îter asturicuni. 345 



phœrica Presl , qiiippe quae inter 783 et 1 183 hexap. , supra om- 

 ries arbores, sedem suam collocavit(PhiIippi, inLinn.VII.p.762). 



Has igitur fruticum zonas exhibet alpina Naviegi regio. Seor- 

 sim vero enumerandse , quas hiic illùc disseminatas, nec grega- 

 tim degentes , ligneas eadem regio stirpes offert , nec cum regio- 

 nibus proximè subjecUs participât, Vaccinium nempe Myrtil/us 

 L. , in humidis utriusque montis, regione alpinâ inferiore, non 

 rarum,im() in moniis pico de ^ rpas regionem alpinam superio- 

 rem excurrens; Vacciniwn uUginosum L., in raontis pico de 

 Arvas^ regione alpinâ superiore , loco singulo , nec alibi occur- 

 reus ; Erica denique Tetralix L. , quam, sollicité quaesitam, in 

 Naviegi clivo nuilibi, nisi in paliidibus (Asturica namque Te- 

 tralix semper paludosa ) circa et proximè infra lacum jam dic- 

 tum , invenit Duriaeus. 



È regione subalpinâ in alpinam inferiorem procedit Sorbus 

 Aucuparia y ubi tamen rarissima est, nec unquàm arborescit. 



Montem pico de Jrv^as scandit quoque , hùc et illùc, ab imis 

 montium radicibus profecta, Quercus Toza, cujus supremae 

 arbores, humiles, maximèque retortœ , in cliv© montis boreali, 

 loco a lacu ( clivum orientalem occupante ) satis remoto , sed 

 ejusdem forte altitudinis et ferè inaccesso, consederunt. Eô 

 usque processisse arbores (solae quae regionem alpinam intrârunt) 

 non mirum, quum Ericam australem et Genistamtridentatam, 

 stirpes, ut vulgo saltem credebatur, frigoris multô minus pa- 

 tientes, accolas habent. 



Regionis alpinae plantas herbaceas nunc tractaturus , ordine 

 topographico rem iterùm adgredior. Ordior à viculo Leitariegos, 

 undè ad montem orientalem primùm, deindè ad montem multo 

 altiorem ditioremquejy^co de .^n^a^ transibo. Quo itinere loca 

 difficiliora vicissim subeunda erunt. Ubi enim montium clivi , 

 minus abriipti, ovibus et vaccis patent, ibi omnis herba assidue 

 depasta atque derasa est, nec plantis liberiùs explicandis ullum, 

 nisi locis prœcipitibus aut paludosis, refugium relinquitur. 



Prata mûris cincta, inter Branas de Arriba et Leitariegos 

 multa pinguiaque adesse jam dixi. Proceduntpaulo ultra Leita- 

 riegos , summisque lœtè vigent terminumque suum inveniunt 

 Cirsium\m\\\ ignolum, inter subalpinas stirpes jam memoratum, 



