35o J. GAY. — Duritiei iter astaricunu 



Moiin., Soyera lampsanoides , Gnaphalium sjluaticumlL. (locis 

 subjectis verisimiliter praetervisum) , Doronicum austriacum, 

 Senecio Duriœi ( nov. sp. ) , Saxifraga hypnoides a geminîfera 

 Ser. ( n" 327 ) et Epilohiiim alpinum L. , quae postremo diclce , 

 \ f numéro, ab imâ regione alpinâ profectse, ad riipes de qiiibus 

 hic sermo est subsistunt, nec ultra procédant. Stationem è 

 contrario ibi obtinent inferiorem et sursùm ad summum usque 

 niontem excurrunt Aira flexuosa var. nana brachyphylla 

 (inter stirpes summi montis orientalis jam enumerata) et Al- 

 chemilia alpina L. 



Eâdem ferè plagâ, intervallo taraen ad Austrum interjecto 

 non raediocri , laîere montis inter orientem et Austrum incli- 

 nuto, pandunt sese pascua minus salebrosa , arapia satis lenique 

 ciivo surgentia, quœ à Leitarlegos ad montis fastigiumiter non in- 

 commodum aperiunt. Hùc nec ultra Hieracium Pilosella (à me 

 non vis.) et Poljgala serpyllacea è Canicâ, Hypericum fimbria- 

 tum è regione sulbalpinâ scandunt. Ibi quoque, nec alibi (nisi 

 in Gradensibus monticulis) lecta, sed locis subjectis (in Naviegi 

 valle ) liaud dubiè prsetervisa , Carex pilulifera 1j. Hùc usque 

 porro, nec ultra, Plantago suhuLata var, (n°242) è summo 

 montis dorso descendit. Erythronium praetereà Dens-canis (i) 

 ibi frequentissimum, quod, quamvis in monte orientali altiùs 

 coUocatum, in regione superiore montis /?ico de Ar{>as\^\iv\?iio 

 nullibi occurrebat. Pascuis denique omnino propriae videntur, 

 alibi nusquàm in Asturicis alpibus lectée, Luzula pediformisJ)C 

 et Ajuga alpina L. , quae vero ibi rarissimae sunt , nec nisi pan- 

 cissimis spcciminibus monstratae. 



Proximè supra geminas saxorum moles , quas Barhareâ pros- 

 fr<2/(2 insignes jam dixi,eisque parallela, occurritoraangustissima, 

 tyraminosa et paludosa, ad meridiem impervia [finissant en cul- 

 de-sac ) , seplenîrionem versus usque ad Naviegi alveum lon- 

 «iusculè protensa , montisque in scalas excisi gradum inferiorem 



f i) Ejus foiiiseoque loco crevit, ex Duriaei stirpibus agamis Asturicis, sola (juaî Montagneo 

 nova visa est Sclerotiiun Eiythronii Montagu. ,cujus diagnosin ab auctore communicataai lu- 

 benter exscribo : « Sel. innatum, amplûgenum, gregariiim, eUiptico-subrotundum, depressum, 

 {•/("■ostim nio^rum, inths albidum , dcmùm epidermide foUi secedente iitrinque niidum. — Sel. 

 vaiio Pers. affine, nec niiii vegetaliono amphigenâ forsàn diversnm. » 



