352 j. GAY. — Duriœi iter asturicum. 



gidciila grandiflora (quœ in monte de Tozaque subalpina est, 

 et in Astiiriâ inferiore montana), Erica Tetralix L. et Coinarwn 

 j)alustre L. (parciùs florens, quam ob causam publicum Duriaei 

 herbarium intrare nequivit). Oram paludis siccam vel minus uli- 

 ginosam incolunt Cerastium triviale, è Canicâ advectum ; Eu- 

 phrasia officinalis L., P^icia sepium (nana), Mœnchia quater- 

 nella Ehrh. et Erophila vulgaris DC, locis subjectis omnes prae- 

 tervisae; Vicia pyrenaica Poiirr. (2), quam hic loci non agnovit, 

 ideoque minus justo curarvit T^urid&us; Aconitum ISapellus'L.^ 

 ibi rarissimum, nec alibi iisquàm nisi Oveti, in Asturiâ inferiore, 

 observatum, à me non visum ; et ^ngelica pyrenaica Spreng., 

 ibi terminum suum inferiorem habens, et ad lacum proximè su- 

 periorem, nec ultra, excurrens. 



È palude inferiora versus aliquantulùm aquae, quasi per in- 

 cile, defluit, ad cujus oram, praeter stirpes nonnuUas jam enume- 

 ratas, veniunt Marchanda commutaia Lindenb. (n. 66), Orchis 

 maculata L. (aestate minium provectâ locis inferioribus prœter- 

 visa, nec mecum à Duriœo communicata) , et Saxifraga Cliisii 

 Gouan. (indè paulo altiùs procedens, infrà vero in Naviegi clivo 

 nusquàm observata). 



Exiguo supra paludem intervallo, ubi ora jam sicca, complu- 

 res aquae frigidissimae fonticuli scatuiiunt, quos, primùm erum- 

 pentes, denso lœtoque cespite stipant stirpes duœ, Bryum latifo- 

 liiim Schl. (n. i25) , stirps helvetica, maxime alpina, in Asturiae 

 alpibus hoc uno loco inventa, et Larbrea aquatica St. Hil.^ ab 

 agro Canicensi hùc nec ultra scandens. tJbi vero aqua, jam mi- 

 nus glacialis, aperto coelo profluit, ambae statim consistunt, nec 

 rivulum ampliùs comitantur. 



Eo ferè intervallo, quo duae paludes à se invicem, passus sci- 

 licet 200 et ultra à superiore palude sursùm distat, alpestris jam 

 memorata lacuna, gradum montis tertium, eumque in longitu- 

 dinem minus patentem, occupans. Medio quidem clivo orientali 

 collocatur, et totum quantTim clivum alpinum in duas sequas 

 dividit partes. Illùc ex imo tendenti, reliqua Ericœ australis 



(i) Stirpe pyrenaica Iriplo altior et habitii ad V. mtlvaw proximè accedens, à qtiâ verô 

 calyce et stigmate distinctissima est. 



