34^ c. MONTAGNE. — P laules cellulaires exotiques. 



Hab. ad terram in sylvis Guianœ ceotralis forsan ècaudice quodam abscondito 

 enatum. Maio i836 lectum. — Lepr. Coll. n° 234. 



Desc. Hsec species , quae Rhizomorpham maxime refert, cum radice subter- 

 raneâ sex poUices metitur. Radix seu caudex crassus , pcllice longior, caules 

 emittil binos solidos , suberosos , flexuosos , penoam coiviuam aequantes 

 crassioresque , teretes , seosim senslmque atténuâtes, bis dichotomos, clavulis 

 fastigiatisjin parte stiperiori peritheciis tectos. Perithecia superficialia , ^loboso- 

 depiessa , hemisphaei'icave , carbouacea , inlùs atra , hic confcrta , illic magis 

 sparsa ;, induraento stromatico tenuissimo vestita , minoribus majoribusque gra- 

 num sinapios œquantibas pcrmixtis , ostiolo papillseforrai in aîtate piovectâ deci- 

 diio instructa. Asci non observati. Sporidia generis. 



Species H. portentoso Montag. (111 d'Orbig. Foy. Amer. mér. 

 Flor. Boliv. Crypt. p. 47) ob perithecia superficialia analoga , 

 toto cœlo autem diversa. 



25. lljpuxylon (Xylaria) enterogenuju Montag. mss. : stroma 

 -jlavatum , intùs solidum , paîlidum , extùs vélo argillaceo polito 

 plané obductiim , stipitatum , stipite brevi compresso siilcato . 

 peritheciis dimorphis , aliis normalibus periphericis minoribus 

 et minimis ostiolo subtilissimo instractis, aliis endogenis maxi- 

 Tïîis crassis carbonaceis astomis^ nucleo libero ceraceo sporidiis? 

 constante ovato-globosis hyalinis, varice magnitudinis , insi- 

 gnibus. 



Hab. in sylvis Sinnamariensibus ad truncos putridos , iSSg, lectum.— Lepr. 

 Coll. Il" 4i I . 



Desc. Tota sesquipoUicem et quod excedit alta, très lineas crassa , basi stipitis 

 scutalâ ligno affixa. Ostiola peritheciorum normalium sparsa , nitida , crustam 

 argillaceam non aut vix superautia ut puncta omnium minima in conspectum 

 prodeuut. 



Hsec species valdè singularis, Hypoxy lo rubensl affinis, à quo 

 vélo crustaeformi argillaceo-ochraceo persistente kevigato nec 

 non duplici peritheciorum forma masimè recedit. Quid autem 

 prodigiosiùs quàm illa perithecia videre maxima, periphericis 

 triplo majora, in medullâ centrali nidulanlia et sporidiis alienœ 

 formœ repleta? Spécimen equidem esse monstrosum persuasuni 

 me liabuisscm nisi crusta h,Tc, omnibus mihi nolis et desciiptis 



