— 586 — 



tis, pauci- et grandiserratis serraturis aristatiSj pe- 

 dunculis basi nudis erectis, cymis densis bracteam su- 

 perantibus, sepalis margine tantum tomentosis intusque 

 ad basin barbatis, flore campanulato, staminibus 35— 40 

 quam staminodia petalaque brevioribus, stylo glabro. 



Mongolia australis: ad latus australe jugi Muni-ula, 

 rarius (Przewalski, 1871); Giina boreali: in monte 

 Po-hua-shan ditionis Pekinensis (Dr. Bretschneider, 

 1877). 



Ab omni T, cordata flore non patente, petalis sta- 

 mina superantibus et a planta europaea et asiatica 

 continentali staminodiorum praesentia difi'ert, ex ha- 

 bitu ad T, cordatam var. mandshuricam ob folia ac- 

 cedit, sed folia .adhuc paucius et grandius serrata. — 

 Folia tricuspidata ceterum et in aliis Tiliis passim oc- 

 currunt, et quamvis in T. mongolicae omnibus exemplis 

 collectis sola adsint, tamen olim verosimiliter et indi- 

 visa invenientur. — In planta chinensi (nondum florente) 

 in plerisque cymis ad basin secundae vel rarius primae 

 trichotomiae adsunt bracteolae virentes oblongoline- 

 ares, ad 10 mill, longae. Tales observatae sunt a Ma- 

 linvaud (Bull. soc. bot. de France 1878. 316) cito 

 caducae in ramo T. grandifoliae in medio pedunculo, 

 in eadem versus pedunculi basin observavit Des église 

 (ex adnot. 1. c. 317.), praetereain T.parvifolia (cordata), 

 denique in T. argentea pedicelli 2 v. 3 versus medium 

 bracteolam minutam caducam habebant. Specc. mon- 

 golica sub plena anthesi lecta bracteolis his carent, an 

 caducae, an baud evolutae, non constat. 



3. T, mandshurica Rupr. et Maxim. inBull. phys. 

 math. Acad. Pétersb. XV. vel Mél.biol. IL 412. 519. 

 Ad folia subtus dense, ad bracteas cymas gemmasque 



