— 697 — 



lia) variare potest, ita ut speciem novam proponere 

 nondum audeam. 



9. J. tenuifolia Pali. It. III. App. 714. n. 66. tab. 

 C. fig. 2. Ledeb. 1. c. 93. Maxim. Ind. Mongol. 485. 

 Baker 1. c. 144. 



In Bahuria Mongoliae finitima, abunde in campis 

 glareosis ad lacum Tarei (Pallas); Mongolia oriental!, 

 ad tractum mercatorium (Kirilow), et australi, de- 

 serto arenoso secus fl. Hoang-ho rara et sparsa (Prze- 

 walski); Ghinae occidentalis prov. Kansu, deserto elato 

 graminoso Mongoliae vicino, nee non ad latera alpium 

 graminosa frequens (idem); Turkestan: regione Kuld- 

 sha variis locis (A. Regel), Taschkent (Kusch a ke- 

 wicz), Karatau (Krause); Songaria australiore variis 

 locis (Schrenk, alii); deserto Caspico (Lehmann): 

 ad Sarpam fl. (Pallas), Ural fl. (Lessing) et Wolgam 

 inferiorem circa Astrachan et Sarepta. 



Perigonium, ex Pallas, odore amoene caryophylleo, 

 pallide caeruleum, laciniae e^xteriores disco albidae cae- 

 ruleovenosae, interiores et stigma laete caerulea. FIos 

 pl. mongolicae ex sicco huic similis videtur, pl. chinen- 

 sis vero sat profunde et aequaliter violaceus. Capsu- 

 la mox sessilis mox ipsa brevius pedicellata, intra spa- 

 tham basesque emortuas foliorum vetustorum sepulta, 

 25 — 40 mill, longa excl. apiculo (basi perigonii su- 

 perstite), tereti-subtriquetra, 6-nervia, pl. m. late ova- 

 lis V. basi attenuata, coriacea, demum ad basin usque 

 dehiscens, valvis erectis. Semina 5 — 6 mill, longa, 

 castanea, subcylindrica v. obsolete oblique ovata, epi- 

 dermide profunde valdeque corrugata lucidula. — Ob 

 fructus seminisque structuram J. songaricae affinis, 



Mélanges biologiques. X. 88 



