( 168 ) 
INCEPTIS GRAVIBUS. SECUNDUM PRECEPTUM. DE DIGRESSIONIBUS 
FACIENDIS IN ALIQUO OPERE. 
Inceptis gravibus. 
Vetat ab extraneis rebus ornatum intempestivum petendum 
esse, ne alio evadat oratio quam institutum sit. Inceptis, i. e. 
operibus et exordiis operum, quæ præ se ferunt magni 
aliquid. Magna professis, i. e. præ se ferentibus et pollicitan- 
tibus. Assuitur, i. e. attexitur, sc. a vitiosis poetis. Allegoricos 
antem hæc dicuntur. Pannus, est fragmentum. Purpureus 
pannus, i. e. purpura que multum splendet. Lucus, sylva 
sacra. Pluvius arcus, i. e. Iris, cum describitur per digressio- 
nem, sed parum aptam et intempestivam, et per quam rece- 
dunt plerumque ab instituto, eius obliti instituti, Sed nunc, i. 
e. in hoe opere quod instituis. 
Scis simulare. Facit eiusmodi poetam imperito pictori 
similem, qui nihil praeter cupressum pingere noverat. Ad hunc 
igitur eum aliquando naufragus venisset et petisset ut casum 
suum exprimeret, interrogavit ille, num et de cupresso aliquid 
addi vellet: quse res postea in iocum et proverbium abiit, eum 
rem intempestivam et ineptam significare vellet. Scis simu- 
lare, i. e. pingere et nil aliud; id est quaeris locum amæniorem 
qui nil faciat ad propositum tuum, in quem per digressionem 
eas. Enatat, i, e. evadit, emergit. Exspes, i. e. sine aliqua spe. 
Ære dato, i. e. pretio. Amphora cepit. Loquitur &Xnyoptx06 
de poeta, ducta similitudine a figulis, qui in rota fingunt vasa 
currente. Sensus est: cum a magnis incipias, turpe est te 
desinere in minima. 
Denique sit, Vetat ne diversæ misceantur res in poemate, 
sed unius argumenti tractatione unum tanquam corpus effi- 
ciatur : nam vitiosum erit, si, cum de Oreste fabulam insti- 
tueris, ad Ipbigeniam sororem eius dilabaris. Possunt tamen 
4 
| 
| 
| 
| 
ERR RE ro e DI S UE ge 1 crate 
