C 517) 
Adrastos. 
Bij Kadmos muren viclen onze zonen dood; 
En gistren, in den slag geleverd tegen Theben, 
Verloor, ach, Argos! Zij, die dapper streden. 
De schoone jongens, liggen lijf aan lijf, gansch bloot, 
Op °t slagveld zonder graf!... 
En Kreon, Thebens koning, hij, die onze wet versmaadt, 
Verbiedt ons de overblijfsels te begraven : ach! en staat 
Als prooi aan °t wild gediert hen af. 
Rei. 
CNE Ee SEUNS IJ EP 
Doorluchtige Aethra, gij, Thesëus moeder, 
Bezie meewarig ons, en hoor naar ons geween. 
Adrastos. 
Doorluchtige Acthra, wees nu gocdertieren, 
Vermurf uw? zoon, het meclij moct hem stieren, 
Hij schenk’ de lijken ceuwge rust, 
De heldenlijken, die, door 't zwaard ter dood gekust, 
Verlaten liggen in hun bloed versmacht, 
Hier, onder Hellas blauwe hemelpracht. 
Rei. 
Doorluchtige Acthra, giy Thesëus moeder, 
ie meĉwarig ons en hoor ons smeckgeween. 
Thesëus (komt op met zijn gevolg . 
Waarom, dic vreemde vrouwen, 
Verwarren zij door hun gejammer, Re 
Den offerdienst, die pas begint? 
