( 520 
Theséus, 
O Moeder, die zoo rcin deedt, 
"t Gewcen is u verboden... 
Beur 't grijze hoofd, 
Uw meelij zij geloofd! 
Het straalt zich uit, door u gcheiligd, 
Op hen, door dezen haard beveiligd; 
*t Bedaart mijn helsche woede; 
Adrastos, mijn beroemd verleden, bindt mij blij te moede 
Aan `t lot der lijders : 
Daar, ondanks "t recht, door Goden hier geniti 
Thans Thcben "t graf wil weigren aan gevallen strijders, 
Daar gij, o Moederlicf, nict bange zijt, 
En in uw hert de stem der liefde stil versmacht, 
Mij smeekt, bezweert en aandrijft tot den strijd. 
Adrastos, 'k wil uw wraak! 
Rei der moeders en der Argivers. 
Eer, eer aan u, gij steun der diepbedrukten, 
Gij. held vol majesteit! 
Het Gricksche volk verukt en 
Verheugd, bezingt uw naam in eeuwigheid. 
O Argos, vruchtbaar vaderland... 
Gij, gij, ons liever nog door al uw leed, 
O hoop, vcrgeet! 
De olijven geplukt, ter boorden der Ismene... 
Als vredes onderpand! 
Dief ona Š stappen vocrden naar Athene, 
Zij hebben niet vergeefs gesidderd infon hand! 
