( 824 ) 
Rei, 
O vader, laat ons diep uw lot beklagen, 
Uw leed is nict te dragen. 
Iphis, 
O Gij, die met uw streclende armen, 
Gij, laatste kind, mijn boezem wist te warmen, 
Zou ’t waar zijn? ceuwig zijt ge heen ? 
Gij, die door kussen stilde mijn geween, 
Zult mij nict de oogen sluiten? Neen! 
Wee! wec! voor ecuwig zijt gij hcen. 
Rei. 
O vader, laat ons diep uw lot beklagen, 
Uw lced is niet te dragen. 
Iphis, 
O blinde macht, o domme kracht, 
'k Blijf droef alleen van mijn geslacht... 
O grijsheid, 'k haat u met meer gloed 
Dan mijnen helschen tegenspoed. 
Theséus. 
Bekampt en stilt uw smartlijk rouwen, : 
Adrastos; ook gij, Argivische vrouwen, ^ 
Ontvangt uit mijne hand 
Thans de assche van de zoons, gedood door die van Theben..- 
— En neemt ze als pand, 
Gedenknis van Athene mede! Zij hebben kloek gestreden! 
