vom 24. Mai 1860. 247 



te ab ingratitudine universa retractas. sed si de placido animo 

 tuo ante constiterit et qnod meis sermonibus non turberis, 

 aliquod tibi revelabo secretum, per quod te mihi vere in im- 

 mensum noveris obligatum/ cumque ille patientiam sponderet 

 5 et pacem, ait rex c non esset magnum, fili, si tibi de meo se- 

 mine prodeunti inservisset affectus et iuxta naturae debitum 

 exhibuisset genitoris effectum. communis enim est lex ista 

 naturae nee habet amor debitum sui, sola praebet communio 

 sanguinis incentivum. tu vero, fili , cum nihil ad me perti- 

 10 neas ex natura, iam vere esse non poteris nee debebis ingra- 

 tus, qui et me et mea universaliter es adeptus ex gratia. 3 vix 

 ille sermonem finierat et iuvenis animo contristatus ingemuit 

 factusque quodammodo animi stupore praemortuus, cum au- 

 disset rei gestae ordinem, exilivit. rex autem tarn facti silen- 

 15 tium imperans quam animi modestiam persuadens Vade' inquit 

 c ad opposilum scrinium et quod inveneris tolle, ut tuis probes 

 insignibus quod meis sermonibus didicisti.' protulit ille de 

 arcella suum illud marsupium quod deportationis eius viaticum 

 reservabat. cumque in conspectu regis pallium expandisset 

 20 posuissetque marsupium, fecit eum ex depictis annotatisque 

 insignibus tarn eius abdicationis conscium quam de sua abdi- 

 catione securum. vadit ille secum portans suae paupertatis 

 insignia et de cubili regis tristis egressus thalamum introivit 

 uxoris. at illa inluens vultum eius, quod non erat hilaris si- 

 25 cut heri et nudius tertius, turbationis causam anxia perquirit. 

 et iuvenis affusa cervice mit in oscula, ut per blanditias oris 

 dissiciat et excutiat molestiam cordis eius. quanto magis ille 

 oeculta retinet, eo mulier scrutinio frequentis inquisitionis 

 exardet, se despeetam seque viro clamitans odiosam, nisi do- 

 30 loris huius et materiam revelet et causam, crescit amplius in 

 adolescente tristitia et dolore pariter ac pudore confusus ab 

 uxoris oculis proprios deflectit intuitus. cumque Collum prae 

 angustia spiritus super ulnas coniugis reclinasset, pallium quod 

 sub eblamyde gestabat elapsum est et uxoris aspectui revela- 



1. te absque II placito animi tui II 10. esse fehlt. II 13. animo II l4. rex 

 geste rei II 18. et suum II 2l.insigniis II 22. paupertatis, verglichen mit 244, 

 24.31, ist ungeschickt, aber schwerlich verderbt. II 26. horis II 27. discat II 

 29- sed II nisf] veri II 31. confusos II 32. collunTj pallium II 



