vom 29. Oclober 1860. 545 



olim poteris et (quod voveo) voles, quae ipse morte praeventus 

 affecta et immatura post se reliqult. Hoc de te pollicetur prae- 

 clara tua voluntas et opera, quam in edendis rov nuw N. Heinsii 

 posthumis exhibuisti et nunc quam maxime exhibere pergis, ita 

 ut dubitare quidem nefas sit, quin eandem et in Graevianis sis 

 praestiturus. Miserat ad me 6 fj,aKce§iTy,g paullo ante obitum Ho- 

 ratii vetustissimum exemplar, quod nunc mihi ad manum est et 

 ad novam quam depropero Flacci editionem multum opis et or- 

 namenti afferet. Illud etiam significaverat, se olim editionem 

 parvam Amstelodamensem cum Rottendorpii cod. ms. contulisse, 

 quam frustra a se quaesitam, ut una cum eo altero exemplari 

 mitteretur, in bibliothecae suae angulo latere. Cum autem, ut 

 e litteris tuis ad Reverendiss. Norvicensem nudius tertius intel- 

 lexi, in catalogo Graevianae bibliothecae conficiendo iam laboretur, 

 rem mihi longe acceptissimam feceris, si quovis pretio (quod 

 statim tibi reddendum curabo) a \xuKa^iro\) filiabus eum codicem 

 mihi compares. Quin et illud cupere scribis heredes, ut libra- 

 ria supellex simul semelque vendatur integra neque per auctio- 

 nem distrahatur. Quod optandum quidem erat et filiarum gratia, 

 quibus id majori erit emolumento, et defuncti parentis, cuius 

 nomini et honori eo melius parentabitur. Rogo itaque ut cata- 

 logum, ubi editus fuerit, quam primum ad me mittas indicesque 

 quo minimo pretio veneant libri, ut si commode fieri poterit et 

 e re nostra fore videatur, a collegio meo Sanctae Trinitatis 

 Cantabrig. emantur in aede amplissima, qua nulla per totam Euro- 

 pam magnificentior est, reponendi. — N. Heinsii Horatium, quem 

 singulari tuae benignitati, operae autem bumanissimi D ni Goolii 

 debeo, iam pene perlegi et in Chartas meas transcripsi. Non 

 possum verbis exprimere quam devinxeris tibi me hoc tarn insi- 

 gni beneficio. Continet is codex variantes ex duobus mss. lec- 

 tiones, quorum alterum Leidense quantivis sane pretii est; cui 

 et aetate et dignitate suppar est ille Graevianus, etsi interpolato- 

 rum manibus per infinitas rasuras et correctiunculas grassantibus 

 pessime acceptus. Habet etiam ipsius Heinsii coniecturas, sed 

 pauculas, adeo ut longe plura in aliis alicubi chartis adnotasse 

 reo xgiTixuT&Tov nullus dubitem. Prius autem quam Heinsiana 

 oculis usurparem, mea in marginem nuperae tuae editionis tran- 

 scripta in manus Norvicensis episcopi tradideram, ut teste eo 



