546 Sitzung der philosophisch-historischen Klasse 



uterer adversus ealumniatores, ne forte quae ab Heinsio praeoc- 

 cupatae erant emendationes (quod tarnen vix semel iterumque 

 accidisse video) me ab ipso sublegisse falso insimularent. Bona 

 quidem pars Heinsianarum correctionum iam antea in notis eius 

 ad Ovid. Claudian. etc. sparsim est edita. Ego iam Oxonium 

 cogito, ut sex septem Codices Horatii, qui ibi servantur, praesens 

 evolvam; ubi sat scio nova seges emendationum succrescet, etsi 

 iam trecenta amplius loca vere, ut quidem spero, sanaverim. 

 Si quid opis vei ipse vel ingeniosissimi viri apud vos Brookhusius, 

 Fraucius etc. vel antiquos Codices subministrando vel coniectu- 

 ras mecum communicando ferre dignarentur, et privatim et pu- 

 blice accepti beneficii memor essem. Vale, vir praestantissime, 

 et eruditum iuvenem, qui has defert, humanitate qua omnes soles 

 excipe. Londini April. 5. 1703. 



2 



(antwort auf Burmanns b rief vom 2^njuli 1709, bei Vf'ordsworth 

 1, 379. Burmanns antivort vom 12n Juni 1710 ebenda 1, 391.) 

 Doctissimo et Celeberrimo Viro 

 Petro Burmanno 

 Richardus ßentleius S. P. D. 

 Subirasci mibi videris, vir ornatissime, et merito quidem, si 

 culpae eius affinis sum quod olim post amicissimi Graevii obitum 

 suavissimis a te litteris appellatus non responderim. Ego vero 

 illud sanctissime tibi affirmare possum tantum tum a me afuisse 

 ut amicitiam tuam tarn candide prolixeque oblatam süperbe spre- 

 verim, ut statim honesto iuveni Plumtraeo, qui medicinae ope- 

 ram daturus Bataviam vestram tum cogitabat, litteras tradiderim 

 Traiectum ad te deferendas, in quibus et inexspectatam magni 

 amici mortem tecum deflebam et gratulabar te talem, quem ex 

 tov ßccxagiTov litteris cbarissimum ei fuisse noveram, in locum 

 tanti doctoris esse suffectum. Illo vero, quod longo post tem- 

 pore inteliexi, Plumtraeus a piratis Gallis interceptus et literis 

 meis et omni sua supellectile Ostendae spoliatus est. Habes, 

 vir eximie, cur ad superiores tuas literas nil a me responsi 

 tuleris; nunc de postremis tuis et egregio illo munere, quo me 

 etsi haud iniuria, ut casus ferebet, tibi suspectum cobonestare 



