133 



Ksi§gi siodme kroniki swiátá wszystkiego.*) 



O Czeskim Krolestwie Kronika (vyobrazení Lecha a Čecha s erby, 

 u onoho orlice, u tohoto lev). Látá od národzenia Božego 644. 



Zá Cesárzá Konstantina trzečiego, Cesárzá Konstántynopolskiego 

 dwudziestego y cžwartego, á zá Papiežá Jana cžwartego, w rz§dzie 

 siedm dziesthy czwarty, Lech á Czech, rodzeni bračia Ksiaz§tá Kar- 

 wáckie, bacza^c vdreczenie w zebrániu wielkiego ludu w žiemiách ná 

 poíudnie, wezbrali sie z swym ludem ku zachodnym kráinam, i przy- 

 szli pod gory, gdzie pierwiey obywáli Boemowie, národ Niemiecki. 

 Widz^c žiernig vrodn%, žyzn^, przestrona^ nie osiádia^ žwierzu, ptakow 

 pelna,, poczeH sie tám osadzáč, kopáč, oráč, píonic, budowáč; áczkol- 

 wiek tám byio troche. ludzi, ale ie wyčisneH znienaglá. Y spythal 

 Czech pospolitego ludu, „iesli sie im thá kráina podoba?" Wszystcy 

 zawoíali: „Podoba; tu chcemy z zonámi y z dziecmi swemi odpo- 

 czywáč, poki nászych bogow wola bezdie\ Pytal ich tež, iáko i$ 

 chca. przezwáč? Wszytcy záwotáli iednostáynym glosem, „iž od éiebie, 

 pánie nász, aby byla zwaná Cžechowa žemiá". A on padl, pocálowaí 

 žemig, wstai potym á bogom vczynií ofiár§ (wedlug pogáňskiego oby- 

 czáiá), mowi^c: „Witay, žiemio šwi§ta, nam z dawná od bogow obie- 

 caná, zdrowo nas w sobie záchoway, á rozmnož od národu do národu 

 ná wieki wiecznie. Amen." 



Jákie obycžáie á záchowánia miedzy soba. mieli, može sie dzis 

 káždy dziwowáč, ábowiem sie dzisieyszy od nich wyrodzili, á tho zá 

 ieden dziw, iž praw nie máj^c, á wždy spráwiediwosč, boiazň y rza^d 

 byl. Chleba, mi§sá, ryb, winá, piwá nie mái^c, á wždy po dwu set 

 lat žywi bywali, iedno sie ogrody á owocem žywili, poki sie nie ieH 

 oráč a kopáč. Odzienie thakiež ich iedno byly skorý báránie. Domy ich 

 leda cžym byly przykryte, žádných drzwi nie bylo ani zawory. Obroná 

 žádna iedno Juki á rohátyny, á mieszkáli iákoby dzicy m§žowie, dy- 

 abíy chwal^c zá Bogá. Pothym gdy sie iuž pocžeH obacžáé od po- 

 stronnych ludzi, vstáviáli miedzy soba, práwa, á napierwey vstháwili 

 Kroka zá sedziego y namiesniká, m§žá poččiwego y rostropnego nad 

 inne, kthorý potym po Cžechu byí sprawc^ wszego ladu. 



*) Vydání z 1. 1564 rozděleno jest na desatero kněh. Kniha I i II zahrnuje 

 v sobě děje prvních šesti věkův, kniha III jest překlad spisu Sleidanova 

 o Karlovi V, kniha IV obsahuje kosmografii a děje turecké, albánské (po 

 Barletiovi) a o cikánech, kniha VI děje uherské, VII české, VIII polské 

 IX ruské, X o npvě objevených ostrovech mořských, 



