j. GAY, — ' De Caricibus quibusdani. 1 87 



minus gravis intelligitur. De specifîcâ iiostrae differentiâ ego igi- 

 tur nullus dubito. Quâ non obsîante stirps ad eumdem quo 

 C. ericetorum gregem naturalem pertinet sine dubio, et quàm 

 parùm ad Cariées secundom affinitates ordinandas stigmata ge- 

 mina vel trina conferunt , exemple novo demonstrat. 



Ad nostram , inter distigraaticas, C. niucronata ÀlL habitu et 

 inflorescentiâ atque utriculis hispidiilis quodammodô accedit, 

 in caeteris verè, foliis nempè setaceo-convohitis , culmo obtuse 

 trigono lagvissimo , spicnlis fœmineis plerùmque solitariis, utri- 

 culis nervatis apice longé attenuatis , achaenio longé mucrona- 

 to, etc., diversissima est. 



26. Garex saxatilis L. 



C. humîHs , laxè csespitosâ; foliis pîanis, angustis , culmum 

 strictum acuté triangularem supernè scabriusculum subsequau- 

 tibus ; spicnlis cylindraceis oblongisve , masculâ solitariâ , fœmi- 

 neis 2-4 , erectis , remotiusculis vel contiguis , inferiore breviter 

 pedunculatâ, reliquis sessilibus, superioribus apice raro mascn 

 lis ; bracteis evaginatis , inferiore subfoliaceâ , culmum vix 

 seqiiante, auriculis (parvis atrofuscis)subrotundis; squamis fœ- 

 mineis (atrofuscis) ellipticis oblongisve , obtusis , muticis ; utri- 

 culis squamam œquantibus vel superantibus, plano-convexis , 

 ellipsoideis oblongisve , obtusis , enerviis! , rostello nullo vel 

 obsoleto. 



Carex saxatilis, IJmn.^^ç.c.ç^à.. i''(i753), p. 976; éd. 2°(i763), 

 p. i385.— OEd. FI. Dan. fasc. 3 (1764), p. 8 \ tab. iSq.— Schk. 

 Car. (i8o3) , p. 54, tab. J et Tt, n" 4o.— Hoppe in Sturm. D. Fl. 

 fasc. 69 (i835), ic. — Etc. 



C. rigida. Good. in Trans. Linn.Soc. 11(1794), p. 193, tab. 22, 

 fig. 10 (omnibus partibus justo crassior). — Schk. 1. c. tab. U^ 

 n° 7 1 (eadera ac Goodenowiana). — Smith. Engl. Bot. xxix (1809), 

 tab. 2047. — Etc. 



C. cœspitosa p. Hook. Fl. Scot. (i 82 1), p. 268. 



C. concolor? R. Brown Chlor. Melv. (1823) p. 25. 



