1 g6 J. GAY. — De Caricibus quibusdam. 



Praecedenti proxima , et tamen siue dubio distincta. Fasciculi ex iino radicis 

 nodo pluiimi , iu caespitem dcnsissimum ampiissimumque ft solidum coUecti (un- 

 dè nomea ) , quem pede firmo calcare, et ab uno ad alterum saliendo paludem 

 caeleriim impeiviam trajicere licet, dùm fasciculi Caricis Goudenowii paucissimi, 

 simulque laxi et débiles nascunliir. Culmi altiores, firmiores, fructiferi sesqui- 

 pedales velbipedales, lateribns u caHaliculatis non planiusculis. Folia ( à lin. di- 

 mid. ad sesquilin. lata, glaucesccntia , rarô laetè viridia) rigidiora, stricta, plus 

 minus complicata non verè plana, vaginis latere antico demùm in fîbras capil- 

 lares fatiscenlibus , quae in illâ non filamentosae. Biactearum auriculie majores, 

 oblongse non rolundatœ , ferrugineae vel badiae non atrofuscae. Spiculae omnes 

 louglores, mascula i-^, fœmiueae i-3 unciales. Ordines flosculorum S-gK ra- 

 rissime 7 el lo ) non 6-7 , undè spiculae fœmineae crassiores et magis densiflorae , 

 2-3 «on maximum 2 lin. latae. Squamae fœmineae impunctatae, atrofuscae cura 

 fasciâ carinali viridi angustâ non excurrente, saepiùs oblongae vel ferè lanceola- 

 tae et acutiusculae, raro ellipticae obtusae. Utriculi (breviter stipitati) majores , 

 decidui, nunquàm atrati, raro virides, saepiùs totâ superficie albido- pulverulen- 

 ti (undè sûx^s melanoleuca potiùs quàm melanochlora diceiida), compressi non 

 plano-convexi, oblongi vel ferè laoceolati, raro elliptici, intùs plerùmque vio- 

 lacei! non viiides, nervis ( antieè 4-7, posticè 3-5 ) albidis! alternis excur- 

 rentibus non omnibus supernè evanidis. Achaenium tertiâ parte amplius, oblon- 

 go-ellipticum non elliptico-subrotundum. Stigmata un. lin. longa. 



Obs. Carex cœspitosa Linnsei species diias procul dubio com- 

 pîectilur, quarum alteram humilem et laxè cœspitQsarn her- 

 barium Linnœanum asservare dicitur , alteram elaliorera ri- 

 gidiorem et dense csespitosam descriptio Linnaeana suprà ci- 

 tata apertè désignât , quasque Gooden<)wius primus distinxit. 

 Earum verè differenlian) prœcipnam , à csespitum indole deduc- 

 tam , neque Goodenowius satis perspectam habuit , neque mo- 

 nographoriim ullus posteà , quem saltem noverim, rite novit. 

 Quin et veri notiones Smithius perturbavit adeo, ut formée hu- 

 milioris fasciculos dense intertextos demùmque firmos et ho- 

 mini ferendo pares descripsit, mentionemque de cœspitibus for- 

 nise eiatioris amplis solidisque plané nullam fecit (Engl. Fl. iv, 

 p. 1 18 et 1 19). Minus consulté igitùr formam elatiorem, quam 

 verbis aptissimis Linnaeus descripserat , ad quam quoque solam , 

 utpotè cœspitibus amplis distinctam , cœspitosœ nomen pertine- 



undè igitur C. saxatilem aut C. Goodenowii , non verô nostram expectaverim. Suam quoque 

 C. stiictam Anglo-Americani miperiores habenl, in America fœderatâ septentrionali non raram, 

 qiue verô ab homonyniâ Europœâ diversa mihi visa est, et à me sub n° 29 describitur. 



