SERVIR A LA CONNAISSANCE DES CYCADÉES. 227 
hortis occurrit, incertae originis. —— Valde similis foliis C. siamensi, sed trun- 
corum fabricatione C, revolutae aequalis. 
Var. tnermis Miq. Z. c. Conf. Prodr. P. 16: forma insignis, petiolis (nee 
tamen in plantâ iuveuili) inermibus, foliolis latioribus (nec constanter) , in caldariis 
temperatioribus ad normalem C. revolutan tendens.” _— N uper speciem bonam 
esse, quemadmodum ipse olim credidi, contendit el. C. A. I À. Oudemans 
(Versl. en Meded. d, K. Akad. IT. p. 145 nec non in A#rchives Néerl. IL p 385), 
adductis rationibus ex ovulorum diversâ forma praesertim petitis. ©. inermis ovula 
magis ellipsoidea, C. revolutae magis obovoide: apice latiore emarginata paullisper 
maiora esse in exemplaribus ab auctore comparatis, lubens concedo, sed ovula 
hace sterilin non foecundata diversam aliquatenus formam induere potuisse non 
mirum, quâ de re confer quac supra de form ovulorum a diversi endospermii 
evolutione pendente monui. Numerus fasciculorum vasorum stratum extimum in- 
tegumenti percurrentium constantem haud esse, liguris ab auctore propositis ipsis 
comprobatur *) et plus semel observavi: fasciculi inferne saepe adeo approximati 
sunt ut in sectione transversà unum fasciculum exhibeant, Quaenam füerit 
ipsa species Loureireana in huius herbario enueleandum. — Moneam adhue in 
icone C. revolutae a Giseke (Linnaei Ordin. nat.) edità in eodem carpophyllo 
ovula sterilia malurescentia tam obovoidea quam ovoidea occurrere; in icone car- 
pophylli C. inermis quae in horto Amst. adest, a me in Analectis edità, etiam 
Ovula non prorsus ellipsoidea sed leviter obovoidea observavi (Jase. IT. fab. TV. 
Jig. 6).— Magnitudinis levius discrimen a el. Oudemans indicatum hâc inre haud 
multum valere crederem. — Apices Segmentorum carpophylli et in varietate #2ermi 
Spinescere, observavi et icone (4zalect. IL. L, c.) delineavi. 
Ÿ 2 Ooula glabra; carpophylli lamina brofunde serrata usque serrulata, 
in sequenli specie vero profunde pinnatifida. 
2. C. Siamensis Miq.in Mohlet Schld. Bor. Leilung, 1863 
bp. 335. Truncus humilis; petiolus Spinosus ; foliola utrinque 50—65 , 
infima et suprema abbreviata, omnia decurrenti-inserta lineari- 
lanceolata spinulose mueronato-acuta, basi leviter attenuata , plana, 
margine levissime incurva; carpophylla sordide tomentosa, ovulis 
glabris, utrinque uno, laminâ profunde pectinato-pinnatifidà, seg- 
mentis utrinque 10 pluribusve subglabris apice spinosis. 
petioli 
partem inferiorem 
Spinulosi; foliola subdensa (in cultis distantiora) patentia , 3%0—33% vix 4 poll. 
?) Comf. tab. XXI. fig. m ubi uno latere 3, altero 4 inveniuntur; si ad basin sectio 
instituitur loco duorum approximatorum unum nou raro fasciculnm reperi, 
10 
