412 F. À. W. MIQUEL, NOUVEAUX MATÉRIAUX POUR 
(= pl. iuvenili £ Allensteinir) distinguere nequeo, quorumque 
folia novella parce pilifera nec lanata, à vero £. willoso prorsus 
diversa. Eodem nomine etiam Macrozamias quasdam in hortis 
observavi (Conf. supra). 
10. E. acrensTeinit LEHM. Pugill. VI p. 11—13. mio. Monogr. 
p. 51. Prodr. p. 10 et 22. Linnaea XIX. p. 420. 
Syn.: Zamia spinulosa hortor. 
Z. spinosissima hort. bely. olim. 
Icon.: LeHM. /. c. tab. LIT et IV. mia. in Linnaea lc. tab. N. fig. B.a—d; 
DB VRIESE Descript. et Fig. des pl. d. dard. d. Leyde, fase. XL. tab. 1—-2, ‘fase. 
II fab. 10. 
Foliolis angustioribus et latioribus, dentiumque numero et situ, 
trunco glaberrimo et apice lanuginoso valde ludit; singula exem- 
plaria habitum peculiarem prae se ferre solent, nec certi inter 
sequentes varietates (potius formas) limites statui possunt : 
var. semidentata Mig. Monogr. p. 51. 
Syn.: Æ. Murumii Ds vriese #x Tjdschr. Nat. Geschied. NV. p. 188. 
Forma huic proxima colitur in horto Kewensi nomine E. caffri, trunco 4-pedali, 
foliis tripedalibus, petiolo obtuso-tetragono, rhachi dorso valde convexà, foliolis 
ad seq. var. accedentibus, plerisque margine superiore integerrimis, inferiore 
2—3-dentatis, raro utrinque 1-—2-dentatis. 
B eriocephala pe vriese in Kruidkundig Archief TL. p. 171. 
OUDEMANS n Verst. en Med. Kon. Akad. XVI. p. 252. 
; angush/folia mio. Monogr. p. 52. 
Syn.: Wncephalartos glaber Hortor. 
Zamia glabra PARMENT. 
Testibus EckLON et zEymer in Africae australioris regionibus 
interioribus montanis provenit, sed rarior videtur. Complura nuper 
exemplaria viva in horto Kewensi culta exploravi, quae ad formas 
illas apte referre, tanquam distinetas species autem distinguere 
haud potui. Foliorum color a glauco remotissimus, nune pallidius 
cum levi flavedine virens, nune viridior, semper adspectus leviter 
nitentis. Petioli forma in hâe specie ludit inter tetragonam et 
trigonam, propter faciem anticam nune depressam, vulgo tamen 
exsertam. 
