DI FEDERICO PATETTA 77 



sui conditione fuerit calumniatus (1), dicente ipsi domino: " Non te redemisti, nec 

 ego te liberiate donavi „; respondeat ille: " Aut tu cum iuratoribus tuis sex, vel 

 duodecim, vel viginti, vel etiam si ti'iginta (2) dicere voluerit, me tibi sacramento 

 tuo ad servitutem adquire, aut me cum meis iuratoribus tantis vel tantis ab hac 

 calumnia liberare permitte „ . Si ille, qui doniinus eius fuerat, cum totidem hominibus, 

 quot (3) ei propositi sunt, iurare velit, conquirat eum sibi ad servitutem; sin'autem, 

 iuret alter, et in liberiate permaneat. 



3. Si aut calumniator, aut ille, cui calumnia irrogata est, se solum ad sacramenti 

 mysterium perficiendum protulerit, et dixerit: " Ego solus iurare volo, tu, si audes, 

 nega sacramentum meura, et armis mecum contende „: faciant etiam illud, si hoc 

 eis ita placuerit; iuret unus et alius neget, et in campum exeant. Hoc et superiori 

 capitulo constitutum est. 



Xn. (DE DELICTO SERVORUM). 



1. Si servus rem magnam quamlibet furasse dicatur, vel noxam grandem per- 

 petrasse, dominus eius in reliquiis sanctorum prò hac re iurare debet. 



2. Si vero de minoribus furtis et noxis a servo perpetratis fuerit interpellatus, 

 in vestimento vel pecunia iurare poterli (4). 



Xni. (DE STUPRO ANCILLARUM). 



1. Qui cum anelila alterius, quae nec mulgere nec molerò solet, quam bortmagad 

 vocant, moechatus fuerit, solid. XII. mulctam domino eius cogatur exsolvere (.5). 



XIV. DE HOMINE IN TURBA OCCISO. 



1. Si homo quislibet in seditione ac turba populi fuerit interfectus, nec homicida 

 poterit inveniri propter multitudinem eorum, qui aderant, licei ei, qui compositionem 

 ipsius quaerere vult, de homicidio usque ad septem homines interpellare, et unicuique 

 eorum crimen homicidii obiicere, et debet unusquisque eorum sua duodecima manu 

 ■obiecti criminis se purificare sacramento. Tunc ducendi sunt ad basilicam, et sortes 

 super altare mittendae (6), vel si iuxta ecclesiam fieri non potuerit, super reliquias 

 sanctorum. Quae sortes tales esse debent: Duo tali, de virga praecisi (7), quos tenos 

 vocant, quorum unus signo crucis inoscatur (8), alius purus dimittitur, et (9) lana 

 munda obvoluti, super altare seu reliquias mittuntur; et praesbyter si adfuerit, vel 



(1) Cfr. VI, 1. 



(2) Fortasse... etiam triginta, si Esine additamentwm ? Cfr. § 1. 



(3) Her. quorù: Linci, quanti: Richt. quot. 



(4) Cfr. I, 15 : III, 5-6. 



(5) Cfr. IX, 3-7. 



(6) Her. mittendi: em. Lind. {Sica, mittere) cfr. tamen p. 78 adnot. 1. 



(7) Ser. praeoisae : cin. Lind. Sicc. 



(8) Lind. dinoscatur: Sicc. ignoscatur et diguosoatur in notis: Richt. innotatur, et fortasse recto. 

 Cfr. § 2, quae signo crucis notata est. 



(9) et videtur del. 



