SUR L'ARCHITECTURE DANS LES PAYS-BAS. 395 
nons d’après le texte flamand de l'édition de Bruxelles déjà citée : 
« AUTAER VAN EENE ZELDSAEME UIJTVINDINGE. Gehoort hebbende dat binnen 
» Roomen in eene van de bezonderste kerken moeste gemaekt worden eenen 
» hoogen Autaer, zijnde aen zoo vele andere van veranderinge ende nieuwe 
» uijtvindige zeer verschillende : zoo hebbe ik dezen voor een model getee- 
» kent bequaem zijnde voor de zelve plaetse, maer om dat hij kan afgewesen 
» worden om de ongewoone gesteltenisse der Golomnen, het gene zal voorts- 
» komen hier uijt om dat niemant dezen Colomnen den eersten zal willen 
» gebruijken, als ongebruijkt bij de Oude, zoo willeik mij van deze beschul- 
» dinge suijveren is het niet met authoriteijt, ten minsten met reden : de al 
» oude (indien wij Vitruvius gelooven) stelden zeer dikwils in plaetse van 
» Colomnen, ofte van Deur-steijlen, beelden van Mans, ende Vrouwen, de 
» welke hij Cariatidas noemt, nu vrage ik waerom het noodig is deze 
» beelden al staende te stellen, ofte en konne sij hunne plicht niet vol- 
» brengen al sittende? ende indien dit niet schandig en is, ik en sien niets 
» ongeoorloft geboogde Colomnen te stellen , ofte om zoo te spreken, sittende 
» Colomnen. Ik segge nogtans, schoon dit de Ooge in het minste niet 
» misdoet, ende dat sij bequaem zijn den last te draegen, zijnde verselt 
» met Pilasters, men die niet en moeten afwijzen, maer aen andere zaeken 
» gebruijkt worden. » 
Comme on le voit, l'on ne manquait pas de subtilités paradoxales, 
invoquant méme l'autorité austère de Vitruve, pour justifier les colonnes 
«sur le séant» la plus invraisemblable des étranges nouveautés de la 
supréme période du style loyolite. 
De la seconde moitié du XVIIe siècle, jusqu'à la fin du premier tiers Principaux architectes 
du XVIIIe, un grand nombre d'architectes dont les noms sont connus, élevè- 
rent des constructions d'importance variable, mais toutes conçues d’après 
les prineipes du style italo-flamand patronné par Rubens et les Jésuites. 
Parmi tous ces artistes nous signalerons particulièrement : 
Jacques Du Broeueq, le jeune, petit-neveu ou petit-fils de l'architecte des A 
châteaux de Mariemont et de Binche, qui construisit, en 1634, le monastère 
de l'abbaye de S'-Ghislain et avait élevé auparavant plusieurs édifices à 
S-Omer. L'abbé Guillaume Loëmel lui commanda, en 1621, un nouveau Jubé ^ 
de cette periode. 
eques Du Broeueq, 
Abbaye de Saint- 
Ghislain ( 
abé de S'-Bertin à 
St-Omer (1621). 
