Mem 
174 STUDI STORICI SOPRA IL CONTRATTO D'ENFITEUSI 
etiam dominorum admonitio vel colonos verberum crebrior ictus a prava 
religione revocabit , vi malunt ipsi ad praedicta dispendia, etiam si 
sunt catholici , retineri. 
414. Iuliano Proconsuli Africae (C. Th. 16, 5, 54 de haereticis): 
Servos vero et colonos coercitio ab huius modi ausibus severissima vin- 
dicabit. Ac si coloni verberibus coacti in proposito perduraverint , tunc 
tertia peculii sui parte mulctentur. 
415. Eutichiano Pf. P. (C. Th. 11, 24, 5 de patrocin. vic.): Valerii 
Theodori et T'harsacii (?) examinatio conticescat; illis dumtaxat sub Augu- 
staliano iudicio pulsandis (h. c. Praefecti Augustalis sive Aegypti), qui 
ex Caesari et Attici consulatu. possessiones sub patrocinio possidere cae- 
perunt. Quos tamen omnes functionibus publicis obsecundare censemus, 
ut patronorum nomen extinctum. penitus iudicetur. Possessiones autem 
adhuc in suo statu constitutae penes priores possessores residebunt , si 
pro antiquitate census functiones publicas et liturgos, quos homologi 
coloni praestare noscuntur; prorata sunt absque dubio cognituri. $ 3. 
Hi sane qui, vicis, quibus adscripti sunt, derelictis , et qui homologi 
more gentilicio nuncupantur, ad alios seu vicos seu dominos transie- 
runt, ad sedem desoluti ruris constrictis detentatoribus adire cogantur, 
qui si exequendo protraxerint , ad functiones eorum. teneantur obnoxii 
et dominis restituant, quae pro his exsoluta constiterit. 
419. Palladio P. P. (C. Th. 5, 10 de inquil. et colonis): Si quis 
colonus originalis vel inquilinus ante hos triginta annos de possessione 
discessit , neque ad solum genitale silentii continuatione repetitus est, 
omnes ab ipsa vel a quo Jorte possidetur calumnia penitus excludatur; 
quem annorum numerum futuris quoque temporibus volumus observari. 
§ 1. Quod si quis originarius intra hos triginta annos de possessione 
discessit , sive per fugam lapsus, seu sponte seu sollicitatione transductus, 
neque de eius conditione dubitatur , cum contradictione summota, loco 
cui natus est, cum origine iubemus sine dilatione restitui. § 2. Quod 
si forte ipse, de cuius proprietate certatur , fatali sorte cosumptus est, 
eius posteritatem agrorum iure cum omni peculio atque mercedibus , 
velut eo superstite , qui decessit , celeri iubemus exsecutione revocari. 
S 3. In feminis sane obsereationem volumus esse diversam. taque 
mulierum, quae fuisse originarie docebuntur, si ante vicesimum. annum 
de solo, cui debebantur, abscesserint , universa. repetitio cesset ; earum 
vero, quarum. intra comprehensum tempus discessio comprobatur, ac de 
