32 



ligging der dooierlagen was noodig om in de volgende regelen 

 gemakkelyk ie kunnen aanduiden tot hoever de gleuven indringen, 

 tot de beschrijving waarvan ik thans over ga. 



Ik wees er reeds op , dat ongeveer op coupe 400 de 

 strook van fijn materiaal, die de punten a. en /3 van de eerste 

 gleuf verbindt, op één plaats verbroken is, wat dus aanwijst, 

 dat aan de vegetatieve pool de eerste gleuf niet verder dan tot 

 dit punt is doorgedrongen, nl. tot op een diepte van een halve 

 m.M. en dat zij aan den kant van /3 veel dieper insnijdt dan 

 aan dien van ot. Gaat men naar de animale pool, dan ziet men 

 de driehoektoppen meer en meer van het centrum terugwijken, 

 evenwel slechts zeer langzaam, wat vooral daar blijkt, waar de 

 pericentrale zone II is opgetreden, die door haar compactheid 

 aan het doorsnijden der gleuven groote moeilijkheden in den 

 weg legt. 



Een blik op pi. VII, fig. 2 B doet zien, dat het oppervlak 

 van de pericentrale zone II tusschen twee gleuven (^ is inmid- 

 dels ook opgetreden) dichter bij de eiperipherie ligt dan juist op 

 de hoogte van de gleuven ; wij ontvangen den indruk, alsof het 

 fijne materiaal van den indringenden driehoek het grove van de 

 pericentrale zone I voor zich uit schuift, en dit laatste weer een 

 inham maakt in de pericentrale zone II. 



Beschouwen wij een der driehoeken met immersiesysteem en 

 compensationsocular, dan zien wij tusschen de fijne dooierkorrels 

 nagenoeg altijd ^) een donker gekleurde streep liggen ; bij de eipe- 

 ripherie splitst zij zich in tweeën, vormt de wanden van de 

 gleuf, die bij beschouwing van het uitwendige zichtbaar is, en zet 

 zich voort op de eioppervlakte als een even dun, donker gekleurd 

 lijntje. By de volgende gleuf dringt dit weer naar binnen en 

 herhaalt zich hetzelfde. Bij de vergelijking met andere eieren zal 

 nader hierop teruggekomen worden. 



Aan den top van den fijnkorreligen driehoek, die centraal ligt, 



1) Ik zag het ook bij alle volgende eieren, behalve bij dat, hetwelk met azijnzuren 

 alaunkarmin gekleurd was. 



