39 



lobatrachus bestaat uit het fijnste dooiermateriaal, en dat van 

 Salamaudra uit minder fijn, dan dat, waardoor het onmiddellijk 

 omringd wordt, is merkwaardig, al toont ei B* ook eenige over- 

 eenkomst met een dergelijken bouw op een coupe, die niet door 

 het mediaanvlak gaat, maar meer naar de peripherie ligt. 



In elk geval blijkt, dat om en nabij het achtcellige stadium 

 groote veranderingen in de rangschikking van de dooierkorrels 

 plaats hebben, waarop ook de inwoekeringen van de pericentrale 

 zone II wijzen; mij komt het niet onvvaarschijnlyk voor, dat die, 

 welke wy in vele figuren naar de animale pool gericht zien, te 

 homologiseeren is met den steel van de latebra, die, volgens de 

 Sarasins, voorkomt in het ovariaalei van Ichthyophis glatinosus. 



Evenals op de horizontale coupes door ei B^ zien wij op deze, 

 dat de gleuven steeds voorafgegaan worden door het fijne, scherp 

 gecontoureerde lijntje en de strook dooiermateriaal van dezelfde 

 samenstelling als de periphere zone. 



De kernen zijn in een rustperiode en bestaan uit een los klu- 

 wen van chromatinedraden; zy liggen ieder aan den meest ani- 

 malen kant van een ruimte, vrij van dooierkorrels en gevuld met 

 een zeer dicht protoplasmanet, veel compacter dan bij ei B^ het 

 geval was; die van segment VI is b.v. 160 ^t lang, 100 pt breed, 

 en zichtbaar op 20 coupes van 15 ^; zij ligt niet op de grens 

 tusschen de dooierkorrels van het kiemveld en de pericentrale 

 zone I, maar geheel binnen het eerste, ofschoon het strookje, dat 

 haar scheidt van de pericentrale zone I, slechts 30 ,a dik is. 



De kernhof van segment V doet zich voor als een 480 jCa 

 lange heldere streep, juist tusschen kiemveld en pericentrale zone 

 I; hij wordt door 12 coupes getroffen; zijn buitengewone lengte 

 is misschien te verklaren door een gedeelte er van te beschouwen 

 als den weg, dien de kern van segment V heeft afgelegd, nadat 

 de moederkern van quadrant V + ^I zich gedeeld had; hiervoor 

 pleit ook een dichte ophooping van zeer fijne korrels, die tegen 

 dat einde van haar aan gevonden wordt, dat naar gleuf /3 is 

 gekeerd. 



Fig. 13, pi. YIIT (coupe 169) toont, dat de gleuven 5 en ;^ juist be- 



