44 



lagen op dezelfde wijze weer te geven, als dat geschiedde by de 

 reeds beschreven eieren. 



Hoewel door de eenigszins scheeve snyrichting de punten, welke 

 op de peripherie van een willekeurige coupe liggen, niet alle 

 even ver verwijderd zyn van de beide polen, maar die van de 

 eene zijde dichter bij de animale, en die van de andere meer bij 

 de vegetatieve, schijnt het my toch het beste te bespreken wat enkele 

 bepaalde coupes te zien geven ; op deze wijze zal het het gemak- 

 kelykst zijn een inzicht te geven in den samenhang der blastomeren. 



Fig. 4 A, plaat VII, coupe 194, toont terstond welke segmenten 

 getroffen zijn; zij zijn nog niet van elkaar gescheiden, maar 

 staan door het ongedeelde centrum van het ei in open verbinding. 

 Uit de asymetrische ligging van de gleuven ten opzichte van ^ 

 en 7, (terwijl er wel symmetrie bestaat ten opzichte van x en /3) 

 en uit het feit, dat vi nog niet zichtbaar is, blijkt, dat punt x 

 het dichtst bij de animale pool gelegen en /3 het verst daarvan 

 verwijderd is. 



Op fig. 4 B, plaat VII, coupe 221, is de klievingsholte zicht- 

 baar; aan de peripherie zijn de gleuven vi en v. verschenen; de 

 laatste is ook zichtbaar aan de klievingsholte, zoodat segment ^x 

 volkomen van de andere afgescheiden zou zijn, indien niet een 

 opening in y. was blijven bestaan ; in deze opening bevindt zich 

 een lichtgekleurde protoplasmastreng, welke de beide tangentiaal 

 geplaatste kernhoven verbindt, die de kernen van segment \(. ^ 

 en X 7 omringen. Wij kunnen hieruit de gevolgtrekking maken, 

 dat de deeling van de kern, die oorspronkelijk eigen was aan 

 segment f 7, juist is geëindigd; tengevolge van die kerndeeling 

 is echter niet een latitudiuale gleuf ontstaan, maar een meridio- 

 nale van de 4^^ orde, en derhalve is noch segment III noch seg- 

 ment IV van het vroegere blastomeer f 7 afgesnoerd, zooals men 

 misschien uit het oppervlaktebeeld zou afleiden. 



Blastomeer öj ^ is op deze coupe door de gleuven x en ^, en door 

 de klievingsholte geheel van de andere gescheiden ; de in de 

 holte uitstekende punt van dit segment en de uitwas aan de 

 tegenovergestelde zyde van de klievingsholte herinneren echter nog 



