52 



zeer grooten, volkomen dooiervrijen kernhof, zooals wij dien hebben 

 leeren kennen bij ei B^ en B* ; nam echter de kern daar onge- 

 veer de hoogste plaats van deze met plasma gevulde holte in, 

 hier bevindt zij zich altijd in het centrum van den kernhof. 



In een micromeer, waarvan een zijde aan de eioppervlakte ligt, 

 en welks lengte 190 ^cc en welks breedte 180 ,a bedraagt, is de 

 kernhof ovaalvormig met assen van 77 pc en 58 At, terwijl de 

 kern, die in een rustperiode verkeert, een diameter heeft van 

 23 yt.. Een ander, dat niet door de oppervlakte begrensd wordt, 

 en 190 A* lang en breed is, bezit ook een kernhof van 77 pt 

 middellijn en een rustende kern van 33 ijl diameter. 



In de overgangsblastomeren is de kernhof relatief, en dikwijls 

 ook absoluut, veel kleiner. In een dergelijke cel, die 350 yt, lang 

 en 310 a breed is, meet de kernhof ook wel 77 ^a iu diameter, 

 doch de kern erin heeft een middellijn van 45 |C6 ; een ander, 

 640 At lang bij 320^6 breed, heeft een kernhof van 110/^ lang, 

 77 yt. breed, en een kern van 57 yL diameter; in een 3^1^ van 

 800 A6 diameter, meet de kernhof 57 yi en de er in liggende kern 24 a*. 



liet laatstgenoemde geval is reeds een overgang naar den 

 toestand der macromeren, waarvan de kernen moeilijk te vinden 

 zijn, doordat zij zonder noemenswaardigen kernhof tusschen de 

 dooierkorrels liggen. Zoo is b.v. van een er van de kernhof 80 a^ 

 lang en 40 y. breed, terwijl zijn kern 70 bij 25 y. meet. 



Het komt mij voor, dat de kernhoven der micromeren veel 

 dichter met protoplasma gevuld zijn dan die van de macromeren, 

 terwijl de overgangsblastomeren ook in dit opzicht een tusschen- 

 stadium vormen. 



Een groot aantal der kernen is in een of ander deelingsstadium ; 

 vooral bij de micromeren is dit het geval. Van de overige ver- 

 toonen slechts enkele het normale beeld van een rustende 

 Urodelenkern, d. w. z. een regelmatig gevormd blaasje, gevuld met 

 karyohyaloplasma en talrijke donkergekleurde chromatinekorrels; 

 verreweg het raeerendeel behoort tot de zg. knolvormige en ge- 

 lapte kernen, die reeds bij zoovele Vertebraten gevonden zijn. 

 Vanaf den gewonen kernvorm, die, zooals werd opgemerkt, in dit 



