57 



de klieving sliolte bestaat uit een dooViof van gangen en holten^ dat 

 slechts op één plaats {asymmetrisch ten opzichte van de ei-as ge- 

 legen) tot een grootere ruimte verwijd wordt; vele macromeren han- 

 gen onderling samen, tengevolge waarvan nog een ongedeelde centrale 

 massa gezien wordt; een groot deel der kernen, zoowel der macro- 

 als der micromeren, is knolvormig en gelapt. 



Stadium van 112 uur. 



De klieving van het thans volgende ei, G, pi. VI, fig. XII, 

 dat den 24sten September, ongeveer 112 uur na het leggen in 

 pikrinezwavelzuur van Kleinenberg gefixeerd werd, is duidelijk 

 verder ontwikkeld dan van de eieren E en F. Op de animale 

 pool zijn de micromeren zoo klein, dat zij met de camera niet 

 op te nemen waren, en in de fig. XII op plaat VI niet volkomen 

 natuurgetrouw z^n weergegeven; beneden een denkbeeldige lijn, 

 de punten a en b vereenigend, zijn alle gleuven echter geteekend 

 met behulp van Abbe's teekenapparaat. 



De grens tusschen micromeren en overgangsblastomeren ligt 

 halverwege tasschen de animale pool en den aequator ; die tusschen 

 de laatste en de macromeren ongeveer op den evenaar, maar ook 

 komen hier, zooals bij vorige stadia werd opgemerkt, blastomeren 

 voor, die volgens hun plaats op de vegetatieve eihelft macromeren 

 z^n, maar in grootte de overgangsblastomeren, zelfs enkele micro- 

 meren, niet overtreffen. Het meerendeel der gleuven heeft een 

 min of meer verticale richting ; de latitudinale zijn betrekkelijk 

 zeldzaam. 



Naast de area van intensieve celdeeling op de animale pool 

 heb ik uitwendig niet een tweede dergelijke area op een der 

 meridianen kunnen vinden , die , zooals Eyclesheimer onlangs 

 beschreef, bij Necturus de plaats bepaalt, waar later de blastoporus 

 zal ontstaan. Bij de bespreking van de coupes zal nader op dit 

 punt teruggekomen worden. 



Van de onderzijde van dit ei ben ik niet in staat een afbeelding 

 te geven. 



