58 



Dit ei G werd in toto gekleurd met boraxkarmijn en in verti- 

 cale coupes van 20 (m gesneden. 



Door de meerdere ontwikkeling is de grootte van alle blasto- 

 meren afgenomen, maar hun aantal belangrijk gestegen. De 

 grenzen tusschen de drie soorten er van, die ik bij de vorige 

 eieren heb onderscheiden, en die ook hier voorkomen, zyn wederom 

 vr^ scherp. 



Op coupes, die nog ver verwyderd zijn van het mediaan vlak 

 verschynt pi. IX, fig. II de klievingsholte op twee plaatsen, welke 

 beide ruimten gescheiden worden door een breede strook, deels 

 bestaande uit micromeren, deels uit overgangsblastomeren. Elk 

 dezer holten — laat ik ze rechter en linker noemen, daarmee 

 trouwens alleen haar plaats op de coupes bepalend — heeft der- 

 halve haar eigen wanden, maar die van de eene zijn niet uit cellen 

 van dezelfde soort opgebouwd als die van de andere. Zoo bestaat 

 het dak van de linker uit 2 — 5 lagen van micromeren (100 (z 

 ongeveer); de wanden zijn gevormd voor een gedeelte door micro- 

 meren en voor een deel door overgangsblastomeren (140 — 250 ^a), 

 welke laatste ook haar bodem samenstellen. Het dak van de 

 rechterholte daarentegen bevat alleen in zijn linkerhelft eenige 

 micromeren, maar bestaat overigens uit overgangsblastomeren, die 

 eenlagig gerangschikt zijn; de rechterwand bestaat uit 2 — 3 lagen 

 van overgangsblastomeren, die ook haar bodem vormen. De rang- 

 schikking van deze cellen is veel meer sponsachtig dan die van 

 de micromeren der linkerholte. 



De serie vervolgende, zien wij de strook, die beide holten scheidt, 

 op één plaats dunner worden en ten slotte doorbreken ; dan 

 ziet men de onverdeelde klievingsojeholte, waarvan de bodem en 

 de wanden uit betrekkelijk losliggende overgangsblastomeren be- 

 staan, tusschen welke gleuven en spleten gevonden worden, die 

 onderling en met de groote holte communiceeren: het dak vormen 

 3 — 5 lagen van dichtaaneengesloten 4-, 5-, of 6-hoekige micro- 

 meren ; op de plaats, waarop de vorige coupes de strook zich met 

 het dak verbond, zijn de micromeren grooter van afmeting, zoodat 

 daar een verdikking gevonden wordt pi. IX, fig. III en pi. X, 



