(p3 Q L- ^ 



OVEEZICHT DER LITTERATUUR. 



Het behoeft nauwlijks vermelding, dat de mededeeÜDgen aan- 

 gaande de ontwikkelingsgeschiedenis van Megalobatrachus maximus 

 beperkt in aantal zijn ; 't is toch algemeen bekend, dat deze 

 dieren in de vrye natuur hun eieren op moeilijk bereikbare plaatsen 

 afzetten, en slechts weinig inrichtingen hun in gevangen staat 

 een verblijf kunnen verschaffen, overeenkomend met een natuurlijk. 

 Dientengevolge zyn slechts weinig zoölogen zoo gelukkig geweest 

 deze eieren in handen gehad te hebben, waardoor slechts een 

 schaarsche literatuur over dit onderwerp bestaat. Mijn overzicht 

 daarvan moet dus kort zijn. 



Sasaki, de eerste, die melding maakt (1887) van de eieren van 

 den reuzensalamander, deelt slechts de hoofdzaken mede: het 

 synoion » resembles in form a rosary" en »each egg floats in a 

 clear fluid, included in a beadshaped gelatinous envelope"; deze 

 is met de volgende verbonden door een korte streng, ter lengte van 

 de langste as van de kapsels. 



Een meer uitvoerige beschrijving geeft in 1902 Ishikawa, die 



ik over het algemeen juist acht, al zijn op sommige punten mgn 



waarnemingen anders dan de zijne. 



In het Verslag van de Wetenschappelijke Vergadering der 



1 



