62 



In dit ei namen wij dus waar: één onverdeelde klieving sholte^ 

 waarvan het geheele dak gevormd wordt door micromeren, gerang- 

 schikt in 3 — 5 lagen; een volkomen doorkliefde centrale massa; 

 kernen, die voor het meerendeel den knolvormigen vorm bezitten^ 

 niet door een kernhof omringd zijn^ en in de macromeren grootere 

 afmetingen hebben dan in de micromeren. 



Stadium van 136 uur. 



Van een ei I, dat 136 uur na het leggen gefixeerd werd, kan 

 een afbeelding van een zijkant en een van de onderzijde gegeven 

 worden, pi. VI, fig. XIV A en B. 



Een beschrijving is overbodig, daar een blik op de figuren 

 voldoende zal zijn, om waar te nemen, dat de klieving verder is 

 voortgeschreden. 



Op verticale coupes, die ongeveer mediaan zijn, zien wij (fig. V 

 pi. IX) een ruime klievingsholte, waarvan het dak aan de ani- 

 male pool over een afstand van, op zyn hoogst, 5 cellen, een- 

 lagig is ; naar de vegetatieve pool toe wordt het aantal der cel- 

 lagen, dat de wanden vormt, geleidelijk grooter, totdat het, bij 

 den overgang in den bodem van de klievingsholte, tot ongeveer 

 10 gestegen is. 



Dit bovenste, eenlagige deel van het dak is zichtbaar op 21 

 coupes van 20^; op de coupe, waar het het langst is, meet 

 het 450 At, zoodat in dit ei de klievingsholte van boven gedekt 

 wordt door een rond vlak van ongeveer 400 /C^ middellijn, waarin 

 de raicromeren in één laag gerangschikt liggen. De hoogte der 

 micromeren bedraagt hier 100 /*. 



Overigens zijn de verschillen met het hierboven beschreven 

 stadium geen andere dan die, welke het directe gevolg zijn van 

 de verder voortgeschreden ontwikkeling, en bestaan dus hierin, dat 

 het aantal der cellen gestegen is. 



Het karakteristieke van dit ei I is, dat het dak aan de animale 

 pool over een afstand van 400 — 450 (jl door slechts één laag van 

 micromeren samengesteld wordt. 



