86 



dat zij tot de vegetatieve pool doorloopen ; slechts de eerste is 

 over haar geheele lengte duidelijk. In de latere stadiën worden 

 alle gleuven meer en meer onduidelijk, naarmate men de vege- 

 tatieve pool nadert, waardoor de eieren meroblastisch schijnen, 

 dat in de coupes niet het geval blijkt te zijn. Uit het medege- 

 deelde blykt voldoende, dat er overeenkomst bestaat tusschen de 

 klievingen van dit Rhacophorus-ei en die van de Acipenseriden 

 en van Amia. Het zou derhalve denkbaar zijn, dat ook bij de Anuren 

 dooierrijke eieren een primitief kenmerk vormen, en dat de kleine 

 eieren van de overgroote meerderheid secundair ontstaan zijn. 

 [n dien zin — zij het ook op andere gronden — hebben zich 

 reeds sommigen uitgesproken, zoo b.v. Budgett (Phyllomedusa 

 1899): hij »is inclined to think, that we are not always 

 warranted in attributing to alecithal freeswimming larvae a greater 

 biological importance, as far as retaining ancestral characters is 

 concerned, than to heavily yolked embryos." Ook voN Méhely, 

 wiens stuk (1904) mij echter slechts door het referaat in het 

 Zoologisches Zentralblatt bekend is, deelt zeer bepaald als zijn 

 meening mede, dat aanvankelijk de Anuren, evenals andere klassen 

 der gewervelde diereu, zich door middel van groote dooierrijke 

 eieren voortgeplant hebben. 



Het komt mij intusschen voor, dat de uiterst regelmatige klieving 

 der kleine Anureneieren, by welke de tertiaire gleuven bijna al- 

 tijd latitudinaal gericht zijn en het geheele ei zeer spoedig door- 

 kliefd wordt, eenigszins met deze hypothese in strijd is ; daarom 

 ben ik geneigd aan te nemen, dat de groote dooierrijkdom van 

 sommige Anureneieren een secundair verschijnsel is, misschien 

 een aanpassing aan de ^Brutpflege"; op deze wyze is, dunkt mij, 

 gemakkelijker te verklaren, waarom bij Rhacophorus de eerste 

 gleuf het ei in- en uitwendig volkomen in twee blastoraeren 

 deelt, terwijl de andere gleuven eerst in zeer late stadiën de ve- 

 getatieve pool bereiken. 



Op de klievingsverschijnselen afgaande, kunnen wij ons voor- 

 stellen, dat de gemeenschappelijke voorouders van Anuren en 

 Urodelen betrekkelijk dooierarme eieren (zooals tegenwoordig de 



